• Tumblr-gebruiker in de spotlight: Wouter van de Voorde
Hoi Wouter, vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?
Ik ben een 35-jarige Australische Belg, opgegroeid in een dorp op het Vlaamse platteland. Op mijn 18e begon ik aan de studies Schilderkunst gevolgd door Vrije Grafiek aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent. 
Ik ben altijd geïnteresseerd geweest om verschillende media te gebruiken: schilderen, tekenen, diorama’s maken, etc. In 2006 leerde ik in Antwerpen een Australische kennen en twee jaar later verhuisden we van Gent naar Australië. 
Intussen geef ik al vier jaar les in het middelbaar onderwijs (fotografie en digitale media) in de hoofdstad Canberra (niet Sydney zoals de meeste niet-Australiërs denken), wat ik combineer met mijn carrière als fotograaf. Ik ben nog steeds heel gepassioneerd over allerhande kunstvormen en sluit niet uit dat ik ooit terug begin te schilderen.
Als fotograaf ben ik vooral een verkenner, een permanente toerist, steeds op zoek is naar de volgende ontdekking, om daarna alles zorgvuldig uit te puren en in kaart te brengen. 
Je maakt hele bijzondere foto’s: ze hebben op de een of andere manier soms iets spookachtigs. Is dit een effect waar je bewust naar op zoek bent?
Spookachtig is geen slecht adjectief om een deel van mijn werk te omschrijven. De afwezigheid van mensen in mijn beelden creëert ruimte voor spoken. De atmosfeer van een locatie is cruciaal en ik ben enorm kieskeurig op dat vlak. Het is een continue zoektocht naar het juiste licht, de ideale compositie en landschappen waar ik een stuk van mezelf in kwijt kan. 
Voor een Vlaamse jongen heeft Australië iets oneindigs: ik kan hier ‘the bush’ inlopen en dan voorgoed spoorloos zijn. Dat idee zit voortdurend in mijn achterhoofd. Ik denk dat ik intussen een beetje verslaafd ben aan die onmetelijke leegte en uitgestrektheid van dit eiland-continent. Het is een luxe.
In een recente serie (Hume Sunrise) documenteerde ik een stukje platteland tussen enkele snelwegen. Voor de zon opkwam strompelde ik  door de velden in de mist, ik waande me op een slagveld in de Eerste Wereldoorlog. Op zo’n momenten laat ik mij leiden door wat er zich in mijn hoofd afspeelt. (De foto bij dit interview komt uit deze reeks.)
Ik ben niet vies van schoonheid. Beelden mogen mooi zijn, zolang er een verhaal is, een mysterie. Ik wil beelden maken waar de toeschouwer zelf in kan stappen en op verkenning in kan gaan. Details zijn erg belangrijk.[[MORE]]
Hoe ervaar je de kunstwereld in Australië?
De kunstwereld in Australië is heel anders dan in Vlaanderen en Europa in het algemeen. Ik woon nu bijna 4 jaar in Canberra en ik heb hier nog nooit de competitiedrang gevoeld zoals tijdens al die jaren in Gent. Heel bevrijdend is dat.
In tegenstelling tot grote steden in Europa zijn er hier weinig kleine galerijen of kunstevenementen. Er zijn een aantal grote musea met klinkende namen zoals ‘The National Portrait Gallery’ en ‘The National Museum’, maar daar worden niet heel veel jonge hedendaagse kunstenaars tentoongesteld.
Desondanks is er een hechte kunstgemeenschap, met een overvloed aan lokaal talent.
Heb je altijd fotograaf willen worden of is dit geleidelijk ontstaan?
Van kleins af aan wilde ik dingen maken en als tiener was ik er al op gebrand om kunstenaar te worden. De keuze om schilderkunst te gaan studeren was snel gemaakt. 
Mijn passie voor fotografie is pas echt begonnen na mijn verhuizing naar Australië en valt samen met de oprichting van mijn blog. Aanvankelijk nam ik foto’s om vrienden en familie in België te tonen hoe mijn leven aan de andere kant van de wereld eruit zag. Nadat ik een paar maanden lang foto’s had rondgemaild, leek het logisch om de beelden op een blog te plaatsen (dit was enkele jaren pre-Tumblr). 
Al snel werden de beelden belangrijker dan louter illustraties bij mijn schrijfsels. De eerste jaren in Australië had ik vrijwel niets anders te doen dan mijn nieuwe thuisland te ontdekken; deze verkenning werd mijn vertrekpunt. 
Eigenlijk is alles heel organisch gegroeid. Op dit moment komt mijn fotografie heel dicht in de buurt bij wat ik deed als prille schilder die met zijn ezeltje de hort op ging, op zoek naar locaties. 
Zijn er blogs op Tumblr die je ons kan aanraden?
In minder dan vijf jaar tijd ben ik beïnvloed en geïnspireerd door een enorm aantal Tumblrs. Er zijn zoveel mensen die hun eigen inhoud creëren, zelfs beroemde fotografen zoals Todd Hido. Ik volg ongeveer 1000 andere Tumblrs. 
Jamie Hladky - Fotograaf Jamie Hladky, de Tumblr van mijn partner in photographic crime.
Mahlstrom - Mijn eigen inspiratie-blog
My Friend Red - Fotograaf Paul Garcia
Alex Cretey Systermans - Fotograaf Alex Cretey Systermans
SLKTR. - Selektor magazine: een inspirerende lijst van fotografen op Tumblr
In A Clearing - Gecureerd door Joske Simmerlink
Bryan Schutmaat - Fotograaf Bryan Schutmaat
Nico Krijno - Nico Krijno is een Zuid-Afrikaanse fotograaf die geschifte stillevens in elkaar zet en fotografeert
Todd Hido - Fotograaf Todd Hido
Aurelio Madrid
Je suis perdu - Gecureerd door Winslow Laroche 
Hell - Een bizarre collectie selfies en vreemde collages
Ulvehund
Tot slot: waar mogen ze je midden in de nacht voor wakker maken?
Een foto-opportuniteit is altijd een goede reden, bijvoorbeeld om op een bepaalde plaats te geraken net voor zonsopgang. De eenzaamheid die je ervaart in het midden van de nacht is iets waar ik mee kan werken in mijn beelden. Ik vind het zalig om ‘s nachts rond te lopen, met mijn camera en statief, zonder pottenkijkers. 

Beeld: woutervandevoorde

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Wouter van de Voorde

      Hoi Wouter, vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Ik ben een 35-jarige Australische Belg, opgegroeid in een dorp op het Vlaamse platteland. Op mijn 18e begon ik aan de studies Schilderkunst gevolgd door Vrije Grafiek aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent. 

      Ik ben altijd geïnteresseerd geweest om verschillende media te gebruiken: schilderen, tekenen, diorama’s maken, etc. In 2006 leerde ik in Antwerpen een Australische kennen en twee jaar later verhuisden we van Gent naar Australië. 

      Intussen geef ik al vier jaar les in het middelbaar onderwijs (fotografie en digitale media) in de hoofdstad Canberra (niet Sydney zoals de meeste niet-Australiërs denken), wat ik combineer met mijn carrière als fotograaf. Ik ben nog steeds heel gepassioneerd over allerhande kunstvormen en sluit niet uit dat ik ooit terug begin te schilderen.

      Als fotograaf ben ik vooral een verkenner, een permanente toerist, steeds op zoek is naar de volgende ontdekking, om daarna alles zorgvuldig uit te puren en in kaart te brengen. 

      Je maakt hele bijzondere foto’s: ze hebben op de een of andere manier soms iets spookachtigs. Is dit een effect waar je bewust naar op zoek bent?

      Spookachtig is geen slecht adjectief om een deel van mijn werk te omschrijven. De afwezigheid van mensen in mijn beelden creëert ruimte voor spoken. De atmosfeer van een locatie is cruciaal en ik ben enorm kieskeurig op dat vlak. Het is een continue zoektocht naar het juiste licht, de ideale compositie en landschappen waar ik een stuk van mezelf in kwijt kan. 

      Voor een Vlaamse jongen heeft Australië iets oneindigs: ik kan hier ‘the bush’ inlopen en dan voorgoed spoorloos zijn. Dat idee zit voortdurend in mijn achterhoofd. Ik denk dat ik intussen een beetje verslaafd ben aan die onmetelijke leegte en uitgestrektheid van dit eiland-continent. Het is een luxe.

      In een recente serie (Hume Sunrise) documenteerde ik een stukje platteland tussen enkele snelwegen. Voor de zon opkwam strompelde ik  door de velden in de mist, ik waande me op een slagveld in de Eerste Wereldoorlog. Op zo’n momenten laat ik mij leiden door wat er zich in mijn hoofd afspeelt. (De foto bij dit interview komt uit deze reeks.)

      Ik ben niet vies van schoonheid. Beelden mogen mooi zijn, zolang er een verhaal is, een mysterie. Ik wil beelden maken waar de toeschouwer zelf in kan stappen en op verkenning in kan gaan. Details zijn erg belangrijk.

      Lees verder

    • Uitdaging geaccepteerd door:

      • Marissa Mayer, CEO van Yahoo

      De volgende personen zijn genomineerd:

      • Benedict Cumberbatch, onze beeldschone alien
      • Kylie Jenner, de jongste Kardash
      • Iedereen op Tumblr

      En nog belangrijker: je kan hier geld doneren.

      (Met bijzondere dank aan alittlespace die praatte terwijl ze nat was.)