• Tumblr-gebruiker in de spotlight: Tom Willemsen
Hoi Tom. Vertel eens: wie ben je en wat doe je zoal?Ik ben Tom Willemsen, 26 jaar en werk als adviseur klantcommunicatie bij een drinkwaterbedrijf. Ik leid de filmredactie van cultuur webmagazine 8weekly.nl en schrijf korte verhalen op mijn blog Pyscho killer. Je blog bevat korte verhalen over een vriendengroep die illegale feesten organiseren in het nachtleven van Utrecht. Hoe ben je tot dit onderwerp gekomen en waar vind je de inspiratie voor de karakters van de specifieke individuen in het verhaal?
Psycho killer gaat over de korte termijn denkers die kiezen voor het moment. De mensen met het motto ‘je leeft maar een keer’ en daardoor elk moraal laten vallen. Ik had met filmmaker Jesse Simonis het idee om over deze mensen een mockmentary te maken. Het zou gaan over een aantal narcistische vrienden die terugblikken op een tijd dat ze illegale feesten organiseerden – genaamd Psycho killer - die volledig uit de hand liepen. Een soort Project X feest eigenlijk. Al bestond die film nog niet toen we dit bespraken. Deze blogfictie is eruit voortgekomen. De karakters zijn gebaseerd op mensen die ik om me heen hoor en zie. Een mooi eigenschap is dat de mens denkt in een cocon te leven. Mensen praten met elkaar alsof ze alleen zijn, terwijl ze in een volle trein zitten of in een drukke supermarkt wandelen. Uit dat soort gesprekken haal ik ideeën voor personages. Literaire inspiratie haal ik uit de schrijvers Brett Easton Ellis (Less Then zero), Charles Bukowski (Factotum), Chuck Palahniuk (Fight Club) en Jan Cremer (Ik, Jan Cremer). Je geeft op je blog aan dat de meeste verhalen in de zomer van 2011 geschreven zijn en dat ze in de loop van een jaar gepubliceerd worden. Komt er nu richting het einde van 2012 een eind in zicht voor Charlie en zijn vrienden (en vijanden) of heb je besloten dat het verhaal doorloopt?
Ik heb in de tussentijd zoveel bijgeschreven, dat ik minstens twee jaar door kan gaan. Op dit moment ben ik 50 nieuwe verhalen aan het afmaken. Deze laat ik de komende zes maanden online komen. Ik wil ook nog graag in 2013 de mockmentary maken. Blogficties zijn een nieuwe vorm van fictie die via blogs op het web zijn ontstaan. Waarom heb je voor jouw blogfictie voor Tumblr gekozen? Bood Tumblr iets dat je specifiek aansprak voor jouw blogstijl?
Het grootste probleem met het lezen van korte verhalen op internet, is om door de lappen tekst te komen in een onvriendelijk vormgegeven webpagina. Hoe kan ik mijn verhalen op internet verspreiden, als elke internetter bij voorbaat al geen zin heeft om het te gaan lezen? Tumblr is de oplossing. Het is een visueel ingestelde microblog. Het is ongelooflijk hoe korte stukjes tekst en beeld elkaar kunnen versterken. Bovenal, Tumblr is een inspirerende plek om te zijn. In mijn tijdlijn gaan onder meer dansende, schaars geklede vrouwen en een ode aan schrijver Kafka hand in hand samen.
Let op Tumblrs, deze blog bevat afbeeldingen die niet altijd geschikt zijn voor op je werk of school.

Foto: Tom Willemsen

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Tom Willemsen

      Hoi Tom. Vertel eens: wie ben je en wat doe je zoal?

      Ik ben Tom Willemsen, 26 jaar en werk als adviseur klantcommunicatie bij een drinkwaterbedrijf. Ik leid de filmredactie van cultuur webmagazine 8weekly.nl en schrijf korte verhalen op mijn blog Pyscho killer.
       
      Je blog bevat korte verhalen over een vriendengroep die illegale feesten organiseren in het nachtleven van Utrecht. Hoe ben je tot dit onderwerp gekomen en waar vind je de inspiratie voor de karakters van de specifieke individuen in het verhaal?

      Psycho killer gaat over de korte termijn denkers die kiezen voor het moment. De mensen met het motto ‘je leeft maar een keer’ en daardoor elk moraal laten vallen. Ik had met filmmaker Jesse Simonis het idee om over deze mensen een mockmentary te maken. Het zou gaan over een aantal narcistische vrienden die terugblikken op een tijd dat ze illegale feesten organiseerden – genaamd Psycho killer - die volledig uit de hand liepen. Een soort Project X feest eigenlijk. Al bestond die film nog niet toen we dit bespraken. Deze blogfictie is eruit voortgekomen. De karakters zijn gebaseerd op mensen die ik om me heen hoor en zie. Een mooi eigenschap is dat de mens denkt in een cocon te leven. Mensen praten met elkaar alsof ze alleen zijn, terwijl ze in een volle trein zitten of in een drukke supermarkt wandelen. Uit dat soort gesprekken haal ik ideeën voor personages. Literaire inspiratie haal ik uit de schrijvers Brett Easton Ellis (Less Then zero), Charles Bukowski (Factotum), Chuck Palahniuk (Fight Club) en Jan Cremer (Ik, Jan Cremer).
       
      Je geeft op je blog aan dat de meeste verhalen in de zomer van 2011 geschreven zijn en dat ze in de loop van een jaar gepubliceerd worden. Komt er nu richting het einde van 2012 een eind in zicht voor Charlie en zijn vrienden (en vijanden) of heb je besloten dat het verhaal doorloopt?

      Ik heb in de tussentijd zoveel bijgeschreven, dat ik minstens twee jaar door kan gaan. Op dit moment ben ik 50 nieuwe verhalen aan het afmaken. Deze laat ik de komende zes maanden online komen. Ik wil ook nog graag in 2013 de mockmentary maken.
       
      Blogficties zijn een nieuwe vorm van fictie die via blogs op het web zijn ontstaan. Waarom heb je voor jouw blogfictie voor Tumblr gekozen? Bood Tumblr iets dat je specifiek aansprak voor jouw blogstijl?

      Het grootste probleem met het lezen van korte verhalen op internet, is om door de lappen tekst te komen in een onvriendelijk vormgegeven webpagina. Hoe kan ik mijn verhalen op internet verspreiden, als elke internetter bij voorbaat al geen zin heeft om het te gaan lezen? Tumblr is de oplossing. Het is een visueel ingestelde microblog. Het is ongelooflijk hoe korte stukjes tekst en beeld elkaar kunnen versterken. Bovenal, Tumblr is een inspirerende plek om te zijn. In mijn tijdlijn gaan onder meer dansende, schaars geklede vrouwen en een ode aan schrijver Kafka hand in hand samen.

      Let op Tumblrs, deze blog bevat afbeeldingen die niet altijd geschikt zijn voor op je werk of school.

      Foto: Tom Willemsen