• Tumblr-gebruiker in de spotlight: Meester Bart
Bart Ongering, misschien wel beter bekend als Meester Bart, geeft Engels op de Openbare Scholengemeenschap Bijlmer. Hij deelt op zijn blog de hilarische uitspraken van zijn leerlingen.
Hoe ben je ertoe gekomen om de uitspraken van je leerlingen te verzamelen en op een blog te zetten? De uitspraken die ik op een gegeven moment ben op gaan vangen als docent, waren te mooi om er niets mee te doen. De pareltjes die af en toe langskomen in en rond het lokaal ben ik op gaan schrijven in een schriftje. Later ben ik ze gaan delen op Facebook, waarna een steeds grotere groep vrienden en familie zo enthousiast werden dat zij mij aanraadden een blog te maken, waarop de uitspraken verzameld zouden worden.[[MORE]] Wat vind je de belangrijkste kwaliteit die een leraar moet bezitten en wat is voor jou het mooiste van lesgeven? Een leraar moet in mijn ogen zichzelf zijn in de klas. Ik vind het belangrijk dat jij jezelf als mens geeft aan de kinderen. Kinderen zijn hier namelijk heel gevoelig voor, zij willen de mens in je zien. Op dit moment zien zij dat jij hen iets geeft, waardoor zij ook eerder iets van zichzelf terug aan jou geven. Dit zie ik als de belangrijkste kwaliteit die een leraar in zich moet hebben.
Het mooiste van lesgeven is dat het zoveel meer is dan alleen de vakdidactische kant. Natuurlijk ben jij als docent trots op het vak dat je geeft, weet je er veel over te vertellen en kunnen de kinderen vragen over je vak stellen. Daarnaast ga je op een gegeven moment merken dat de kinderen dankbaar zijn dat jij er voor ze bent. Ze gaan dan iets teruggeven aan jou. Dit is hetgeen dat voor mij het lesgeven bijzonder maakt. Wat vinden je leerlingen ervan dat hun uitspraken op diverse sociale media staan? De leerlingen genieten ervan. Ik heb het altijd belangrijk gevonden te delen wat ik met de uitspraken doe, eigenlijk al vanaf het allereerste begin. Af en toe hoor ik weleens: ”Oh, deze opmerking komt zeker op de blog van meester Bart!”. Ik vertel hen dat ik hun naam er nooit bij vermeld. Soms willen de kinderen dit wel. Het liefst nog met foto. Dan vertel ik hen weer dat het daar niet om gaat. Ik vind de privacy van de leerling daarin heel belangrijk. Eind april is er een bundel verschenen met de uitspraken van je leerlingen: Ik hoef niet op te letten, ik weet alles al. Je wist bij het verschijnen van het boekje nog niet wat je met de opbrengst zou gaan doen; heb je inmiddels wel een doel gevonden? Klopt! Ik vind het nog steeds onwerkelijk dat het boek nu in de winkel ligt en dat mensen in heel Nederland mee kunnen lezen over mijn ervaringen voor de klas. Ik heb inderdaad toen gezegd dat ik nog niet weet wat ik met de opbrengst van het boek ga doen. Ook is het zo dat er voor de auteur een bepaald percentage overblijft. Dit is vastgesteld in het contract wat iedere schrijver in Nederland voor zich krijgt. Eens per jaar krijg je als auteur de royalties uitbetaald. Ik wil daar natuurlijk eerst op wachten. Wel denk ik er soms over na hoe ik het aan de leerlingen terug zal geven. Misschien is het leuk om een groot feest te organiseren, of een project op school waar de kinderen iets leren, maar belangrijker nog waar ze een leuke tijd aan zullen beleven. Het geeft mij aan de andere kant de tijd hier goed over na te denken. Het komt, hoe dan ook, terug bij de leerlingen. Het grappige is wel dat de leerlingen hier eigenlijk zelden naar vragen. Misschien zijn zij hier helemaal niet zo mee bezig. Je hebt onlangs in een interview met funX gezegd dat je als leraar ook deels opvoeder bent. Kun je daar wat meer over vertellen? Wanneer je als ouder je kind op een school aanmeldt, vertrouw jij de school en haar docenten hun kind toe. Dat houdt in dat je als docent zeker een opvoedende taak hebt. Dit betekent niet dat jij als docent deze taak van de ouders overneemt. Ik vind het belangrijk dat jij als docent jouw normen en waarden meegeeft. Kinderen willen niet altijd alleen maar van hun ouders horen wat wel en niet mag, wat nu wijs is en wat niet. Het mooie aan lesgeven is dat de kinderen vanzelf met hun vragen komen. Die beantwoord ik graag. Misschien willen ze niet alles van je aannemen. Dat hoeft ook niet. Wel is het zo dat je als docent toch een voorbeeld bent voor de kinderen. Daar moet je achter willen staan, maar het hoort er wel echt bij.
Meester Bart, bedankt!
Foto: Meester Bart

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Meester Bart

      Bart Ongering, misschien wel beter bekend als Meester Bart, geeft Engels op de Openbare Scholengemeenschap Bijlmer. Hij deelt op zijn blog de hilarische uitspraken van zijn leerlingen.

      Hoe ben je ertoe gekomen om de uitspraken van je leerlingen te verzamelen en op een blog te zetten?
       
      De uitspraken die ik op een gegeven moment ben op gaan vangen als docent, waren te mooi om er niets mee te doen. De pareltjes die af en toe langskomen in en rond het lokaal ben ik op gaan schrijven in een schriftje. Later ben ik ze gaan delen op Facebook, waarna een steeds grotere groep vrienden en familie zo enthousiast werden dat zij mij aanraadden een blog te maken, waarop de uitspraken verzameld zouden worden.
       
      Wat vind je de belangrijkste kwaliteit die een leraar moet bezitten en wat is voor jou het mooiste van lesgeven?
       
      Een leraar moet in mijn ogen zichzelf zijn in de klas. Ik vind het belangrijk dat jij jezelf als mens geeft aan de kinderen. Kinderen zijn hier namelijk heel gevoelig voor, zij willen de mens in je zien. Op dit moment zien zij dat jij hen iets geeft, waardoor zij ook eerder iets van zichzelf terug aan jou geven. Dit zie ik als de belangrijkste kwaliteit die een leraar in zich moet hebben.

      Het mooiste van lesgeven is dat het zoveel meer is dan alleen de vakdidactische kant. Natuurlijk ben jij als docent trots op het vak dat je geeft, weet je er veel over te vertellen en kunnen de kinderen vragen over je vak stellen. Daarnaast ga je op een gegeven moment merken dat de kinderen dankbaar zijn dat jij er voor ze bent. Ze gaan dan iets teruggeven aan jou. Dit is hetgeen dat voor mij het lesgeven bijzonder maakt.
       
      Wat vinden je leerlingen ervan dat hun uitspraken op diverse sociale media staan?
       
      De leerlingen genieten ervan. Ik heb het altijd belangrijk gevonden te delen wat ik met de uitspraken doe, eigenlijk al vanaf het allereerste begin. Af en toe hoor ik weleens: ”Oh, deze opmerking komt zeker op de blog van meester Bart!”. Ik vertel hen dat ik hun naam er nooit bij vermeld. Soms willen de kinderen dit wel. Het liefst nog met foto. Dan vertel ik hen weer dat het daar niet om gaat. Ik vind de privacy van de leerling daarin heel belangrijk.
       
      Eind april is er een bundel verschenen met de uitspraken van je leerlingen: Ik hoef niet op te letten, ik weet alles al. Je wist bij het verschijnen van het boekje nog niet wat je met de opbrengst zou gaan doen; heb je inmiddels wel een doel gevonden?
       
      Klopt! Ik vind het nog steeds onwerkelijk dat het boek nu in de winkel ligt en dat mensen in heel Nederland mee kunnen lezen over mijn ervaringen voor de klas. Ik heb inderdaad toen gezegd dat ik nog niet weet wat ik met de opbrengst van het boek ga doen. Ook is het zo dat er voor de auteur een bepaald percentage overblijft. Dit is vastgesteld in het contract wat iedere schrijver in Nederland voor zich krijgt. Eens per jaar krijg je als auteur de royalties uitbetaald. Ik wil daar natuurlijk eerst op wachten. Wel denk ik er soms over na hoe ik het aan de leerlingen terug zal geven. Misschien is het leuk om een groot feest te organiseren, of een project op school waar de kinderen iets leren, maar belangrijker nog waar ze een leuke tijd aan zullen beleven. Het geeft mij aan de andere kant de tijd hier goed over na te denken. Het komt, hoe dan ook, terug bij de leerlingen. Het grappige is wel dat de leerlingen hier eigenlijk zelden naar vragen. Misschien zijn zij hier helemaal niet zo mee bezig.
       
      Je hebt onlangs in een interview met funX gezegd dat je als leraar ook deels opvoeder bent. Kun je daar wat meer over vertellen?
       
      Wanneer je als ouder je kind op een school aanmeldt, vertrouw jij de school en haar docenten hun kind toe. Dat houdt in dat je als docent zeker een opvoedende taak hebt. Dit betekent niet dat jij als docent deze taak van de ouders overneemt. Ik vind het belangrijk dat jij als docent jouw normen en waarden meegeeft. Kinderen willen niet altijd alleen maar van hun ouders horen wat wel en niet mag, wat nu wijs is en wat niet. Het mooie aan lesgeven is dat de kinderen vanzelf met hun vragen komen. Die beantwoord ik graag. Misschien willen ze niet alles van je aannemen. Dat hoeft ook niet. Wel is het zo dat je als docent toch een voorbeeld bent voor de kinderen. Daar moet je achter willen staan, maar het hoort er wel echt bij.

      Meester Bart, bedankt!

      Foto: Meester Bart