• Tumblr-gebruiker in de spotlight: Tobias Nierop
Hoi! Wie ben je en wat doe je zoal?
Mijn naam is Tobias Nierop. Ik ben 2 jaar geleden afgestudeerd van de toneelschool ArtEZ hogeschool voor de kunsten in Arnhem. Oorspronkelijk kom ik uit Amsterdam, waar ik nu ook weer woon.
Mijn werkzaamheden bestaan uit theater, televisie en film. Daarnaast doe ik nog veel op amateurniveau, fotograferen, filmen en schilderen. Ik ben recentelijk verslaafd geraakt aan YouTube-tutorials. Van een muur stucen, zelf pindakaas maken tot broodovens bouwen. Je kent het wel. Haha. Ik vind het fantastisch![[MORE]] 
Je wou als kind clown worden; wanneer heeft dit plaatsgemaakt voor acteren op toneel en in films?
Eerst wilde ik aap worden, doordat ik zo goed in bomen kon klimmen. Toen kwam ik erachter dat er zoiets bestond als boomchirurg, waarbij je professioneel in bomen moest klimmen. Al die termen zeiden me niks, maar je mocht in een boom klimmen - droombaan! Dat evolueerde langzaam naar een soort allround survivalman. Omstreeks dezelfde tijd begon ik stenen en schelpen te verzamelen. (Wie niet?) Dat resulteerde in archeoloog willen worden. (Maar dan wel een stoere, type Indiana Jones)
Rond die tijd zat ik op de NSO (Na Schoolse Opvang) waar een medewerker naast zijn werk op de NSO acteur was. Hij nam altijd kostuums mee, pruiken, maskers e.d., en we kregen workshops bij Circus Elleboog. Dat zorgde ervoor dat ik clown wilde worden. En mijn moeder meldde mij aan voor de AJTS (Amsterdamse Jeugd Theaterschool), waar ik op mijn 6e begon met het clown willen worden. (Lees: de hele dag gek doen.)
Door het programma Geef nooit op van Peter Jan Rens werd het een tijdje CliniClowns. Fantastisch programma waarin kinderen een dag lang iets konden zijn wat ze graag wilde. Ik heb daar heel veel brieven naartoe gestuurd maar nooit iets gehoord! (Jeugdtrauma!) Uiteindelijk heb ik bijna 8 jaar op de AJTS gezeten en van daaruit doorgestroomd naar het IVKO (Individueel Voortgezet Kunstzinnig Onderwijs). En dat resulteerde allemaal in het acteur zijn. (Wat stiekem clown zijn is.)Wat vind je het allermooiste van je vak, maar ook: wat vind je het moeilijkste?
Dit is een lastige vraag. Dat ligt nogal genuanceerd denk ik. Het allermooiste is het puntje van de ijsberg. Het deel wat je ziet en waar je naartoe werkt. Maar onder het wateroppervlak ligt teksten leren, lezen, decor sjouwen, kostuums regelen, en ga zo maar door. Bij het ene project zit je in een hotel, word je opgehaald en word ervoor je gekookt. Een week daarna zit je op een klapfietsje op een dijk tegen de wind in te fietsen, met je rugzak met zelfgesmeerde boterhammen, haastend om op tijd bij de repetities te zijn van een locatievoorstelling. Waar eigenlijk geen budget voor is. Die afwisseling is heerlijk. Die houdt je in het hier en nu. Maar is ook onzeker en zwaar bij tijd en wijle. Het mooiste is de gezamenlijke concentratie in een donker theater op een mooi/ontroerend/spannend verhaal. Zo simpel is het.
Hoe belangrijk zijn de sociale media voor jou als acteur?
Ik ben erg blij met Tumblr omdat daar de aandacht op het werk ligt en niet zozeer op de persoon. In tegenstelling tot bijv. Facebook waar de nadruk alleen maar ligt op de persoon. Of nog beter gezegd: op de ‘succesvolle’ persoon. Ik noem het altijd Facadebook. En ik vind het leuk om door het archief te gaan van mijn werk om weer even stil te staan bij waar ik mee bezig ben.
Zoals ik al zei vind ik fotograferen erg leuk. En ik fotografeer dan ook altijd een uitgebreide making of van projecten waar ik mee bezig ben. Het is leuk om te zien dat de meeste reacties op Tumblr niet gaan over mijn acteerwerk, maar reblogs zijn van making of-foto’s.

Waar kunnen we je op dit moment in zien spelen?
In november speel ik met mijn eigen theatercollectief Don Majoris een voorstelling in Arnhem onder de vleugels van productiehuis Generale Oost (www.generaleoost.nl) Being there, een theaterbewerking van het gelijknamige boek van Jerzy Kosinski. In september komt Chez Nous uit, een hilarische film waar ik een rol in heb. En Wolf waar ik een hele kleine bijdrage aan heb mogen leveren. Ga dat allemaal zien en hopelijk zie ik jullie in Arnhem in het theater!
Foto: Tobias Nierop

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Tobias Nierop

      Hoi! Wie ben je en wat doe je zoal?

      Mijn naam is Tobias Nierop. Ik ben 2 jaar geleden afgestudeerd van de toneelschool ArtEZ hogeschool voor de kunsten in Arnhem. Oorspronkelijk kom ik uit Amsterdam, waar ik nu ook weer woon.

      Mijn werkzaamheden bestaan uit theater, televisie en film. Daarnaast doe ik nog veel op amateurniveau, fotograferen, filmen en schilderen. Ik ben recentelijk verslaafd geraakt aan YouTube-tutorials. Van een muur stucen, zelf pindakaas maken tot broodovens bouwen. Je kent het wel. Haha. Ik vind het fantastisch!

      Je wou als kind clown worden; wanneer heeft dit plaatsgemaakt voor acteren op toneel en in films?

      Eerst wilde ik aap worden, doordat ik zo goed in bomen kon klimmen. Toen kwam ik erachter dat er zoiets bestond als boomchirurg, waarbij je professioneel in bomen moest klimmen. Al die termen zeiden me niks, maar je mocht in een boom klimmen - droombaan! Dat evolueerde langzaam naar een soort allround survivalman. Omstreeks dezelfde tijd begon ik stenen en schelpen te verzamelen. (Wie niet?) Dat resulteerde in archeoloog willen worden. (Maar dan wel een stoere, type Indiana Jones)

      Rond die tijd zat ik op de NSO (Na Schoolse Opvang) waar een medewerker naast zijn werk op de NSO acteur was. Hij nam altijd kostuums mee, pruiken, maskers e.d., en we kregen workshops bij Circus Elleboog. Dat zorgde ervoor dat ik clown wilde worden. En mijn moeder meldde mij aan voor de AJTS (Amsterdamse Jeugd Theaterschool), waar ik op mijn 6e begon met het clown willen worden. (Lees: de hele dag gek doen.)

      Door het programma Geef nooit op van Peter Jan Rens werd het een tijdje CliniClowns. Fantastisch programma waarin kinderen een dag lang iets konden zijn wat ze graag wilde. Ik heb daar heel veel brieven naartoe gestuurd maar nooit iets gehoord! (Jeugdtrauma!) Uiteindelijk heb ik bijna 8 jaar op de AJTS gezeten en van daaruit doorgestroomd naar het IVKO (Individueel Voortgezet Kunstzinnig Onderwijs). En dat resulteerde allemaal in het acteur zijn. (Wat stiekem clown zijn is.)

      Wat vind je het allermooiste van je vak, maar ook: wat vind je het moeilijkste?

      Dit is een lastige vraag. Dat ligt nogal genuanceerd denk ik. Het allermooiste is het puntje van de ijsberg. Het deel wat je ziet en waar je naartoe werkt. Maar onder het wateroppervlak ligt teksten leren, lezen, decor sjouwen, kostuums regelen, en ga zo maar door. Bij het ene project zit je in een hotel, word je opgehaald en word ervoor je gekookt. Een week daarna zit je op een klapfietsje op een dijk tegen de wind in te fietsen, met je rugzak met zelfgesmeerde boterhammen, haastend om op tijd bij de repetities te zijn van een locatievoorstelling. Waar eigenlijk geen budget voor is. Die afwisseling is heerlijk. Die houdt je in het hier en nu. Maar is ook onzeker en zwaar bij tijd en wijle. Het mooiste is de gezamenlijke concentratie in een donker theater op een mooi/ontroerend/spannend verhaal. Zo simpel is het.

      Hoe belangrijk zijn de sociale media voor jou als acteur?

      Ik ben erg blij met Tumblr omdat daar de aandacht op het werk ligt en niet zozeer op de persoon. In tegenstelling tot bijv. Facebook waar de nadruk alleen maar ligt op de persoon. Of nog beter gezegd: op de ‘succesvolle’ persoon. Ik noem het altijd Facadebook. En ik vind het leuk om door het archief te gaan van mijn werk om weer even stil te staan bij waar ik mee bezig ben.

      Zoals ik al zei vind ik fotograferen erg leuk. En ik fotografeer dan ook altijd een uitgebreide making of van projecten waar ik mee bezig ben. Het is leuk om te zien dat de meeste reacties op Tumblr niet gaan over mijn acteerwerk, maar reblogs zijn van making of-foto’s.

      Waar kunnen we je op dit moment in zien spelen?

      In november speel ik met mijn eigen theatercollectief Don Majoris een voorstelling in Arnhem onder de vleugels van productiehuis Generale Oost (www.generaleoost.nl) Being there, een theaterbewerking van het gelijknamige boek van Jerzy Kosinski. In september komt Chez Nous uit, een hilarische film waar ik een rol in heb. En Wolf waar ik een hele kleine bijdrage aan heb mogen leveren. Ga dat allemaal zien en hopelijk zie ik jullie in Arnhem in het theater!

      Foto: Tobias Nierop