#gebruikers

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Rebecca Boektje van mytravelboektje
Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?
Hoi! Ik ben Rebecca Boektje, 30 jaar (time flies…) en ik ben geboren en getogen in Den Haag. Ik woon in Amsterdam, aan het park, met de liefde van mijn leven, in het huis van onze dromen. Nou ja, bíjna dan, want we zijn nog volop aan het verbouwen.
In het dagelijks leven ben ik actrice, locatiemanager bij Boomerang Media, freelance creative & producer, foodie (always hungry), blogger en continu bezig met het bedenken van the next best trip ;-) Al deze dingen komen samen in mijn nieuwste liefde: My Travel Boektje.
My Travel Boektje is ontstaan door een combinatie van business and pleasure. Omdat ik voor mijn werk als locatiemanager (wat ik al ruim 7 jaar doe) altijd op zoek ben naar de coolste restaurants, hipste clubs en meest toffe lunch tentjes, rij ik dagelijks door heel Nederland om deze hotspots te scouten. Zodra ik de tijd heb en mijn bankrekening het ook maar enigszins toelaat boek ik een trip. Controlfreak als ik ben ga ik altijd extreem goed voorbereid op reis. Niet dat ik niets aan het toeval overlaat, nee juist wel, want dat is het toffe van reizen. De onverwachte ontmoetingen, spontane gebeurtenissen en de ‘hidden gems’ die maken reizen zo gaaf. Maar ik heb altijd een hele rits met tips achter de hand. Just in case…  Al mijn reisavonturen schrijf ik op in een reisdagboek zodat ik van elke reis een leuke herinnering heb want ik maak altijd zóveel mee, soms vergeet je de helft! Door deze dagboekjes kan ik ook gemakkelijk alle tips met iedereen delen en vergeet je nooit hoe dat ene leuke tentje met die lekkere smoothies daar en daar ook alweer heette. Fotograferen is een andere hobby en of het nou de natuur, mijn eten of een bijzondere voorbijganger is, met mijn camera ben ik niet te stoppen. Ik wilde op een leuke manier mijn reisboekjes vol tips, foto’s en avonturen delen en zo werd My Travel Boektje geboren.[[MORE]]
Een moeilijke vraag wellicht, maar wat is van alle plekken en landen waar je bent geweest, je favoriete top 3? En waarom?
Wauw… dit is echt een lastige. Elke stad heeft altijd wel iets gaafs of bijzonders. Daarnaast vind ik zoveel verschillende dingen leuk, citytrippen of eilandhoppen of juist back to nature. Allemaal heel verschillende dingen maar even leuk.
Hier komt’ie:
Koh Yao Yai/Noi móet in deze top 3 voorkomen. Ik ben vorig jaar 2 keer naar Thailand geweest en we hebben in totaal wel 15 eilandjes en steden bezocht maar de 2 Koh Yao-eilanden waren geweldig gaaf. Nog niet ontdekt door hordes toeristen dus nog heel authentiek, maar wel genoeg te doen en te beleven. Een mix tussen adembenemende stranden, ongerepte natuur, local eettentjes en mooie luxe resorts. Perfect.
Reykjavik moet ik ook echt noemen, alleen al omdat het voor velen niet de meest logische keuze is als bestemming voor een city trip maar wel een te gekke! IJsland is geweldig. The Blue Lagoon is een van de meest bijzondere dingen die je kunt meemaken, het landschap is prachtig, de restaurants hip en trendy en de bars open tot je niet meer op je voeten kunt staan. Eigenlijk heeft IJsland alles.
New York/The Big Apple. Ik voel mij er thuis al kan je verdrinken in de anonimiteit. Ik vind het heerlijk om door de hippe vintage straatjes in Soho te banjeren maar hardcore shoppen in de sneakershops op W-Broadway is ook een van mijn favoriete bezigheden. Picknicken in Central Park, cocktails in Meatpacking district, ontbijten als een echte local in een van de vele deli’s en ‘s avonds eten in de coolste restaurants die zich na het toetje ontpoppen als nachtclub. Het nachtleven in New York is gewoon altijd een feest, waar je ook bent. Alle restaurants hebben the total package. Goede muziek, heerlijk eten, fantastische cocktails en the best service ever. Nederlanders zijn zo stug en het ‘doe nou maar normaal dan doen we al gek genoeg’ gevoel wat hier heerst is soms zo bekrompen. New Yorkers zijn volgens ons fake maar ik vind ze juist heerlijk outgoing. Waarom zou je niet een wildvreemde op straat groeten of een complimentje geven omdat je haar jasje “just awesome” vindt? Those New Yorkers, they make my day!
Een van jouw grote liefdes is dus reizen. Waar komt deze liefde vandaan en hoeveel tijd spendeer je denk je wekelijks aan je blog?
Wat ik zo leuk vind aan reizen is het ontdekken. Het ontdekken van nieuwe plekken, culturen, plaatsen, gerechten: alles! Dit zat er vroeger al in, als baby’tje was ik continu op ontdekkingsreis en je kon mij echt geen seconde alleen laten… 
Als wij vroeger op vakantie gingen en we aankwamen op de plaats van bestemming zei mijn vader altijd “kom op meiden wij gaan even de buurt verkennen” zo kon mama in alle rust de koffers uitpakken en gingen wij op ontdekkingstocht. Waar zit de bakker, waar kan je ijsjes halen, hoe kom je het snelst bij het strand en heel belangrijk: waar is het zwembad.
Dus je kan wel zeggen dat het er met de paplepel is ingegoten dat ontdekken. 
Wekelijks spendeer ik ongeveer 8 uur aan mijn blog, verdeeld over een aantal dagen. Ik ben altijd op zoek naar de leukste plekken, of bezig met het plannen en organiseren van een nieuwe reis, vergaren van tips, schrijven en updaten van blogs, maken van foto’s en het bedenken van recepten, het updaten van mijn bucketlist of aan het zoeken naar iets anders nieuws leuks. Als ik kon zou ik er het liefst 24/7 mee bezig zijn.
Ik ben nog maar 2,5 maand bezig met mijn blog en heb al zoveel leuke positieve reacties gekregen dat ik hier de rest van mijn leven mee door zal gaan!
Vind je online inspiratie voor nieuwe bestemmingen? 
Meestal als ik een bestemming heb gekozen ga ik direct driftig googelen. Want dan begint de pret. De voorpret vind ik namelijk het allerleukst! Ik ben de hele dag reissites aan het bezoeken, google op elke zoekactie die ik kan bedenken, post op Facebook een berichtje of vrienden goeie tips hebben en kennissen uit het buitenland mail ik ook altijd. Tumblr is ook een grote steun want hier vind je vaak een heel scala aan geweldige foto’s en plaatjes die onweerstaanbaar zijn en vaak weet je direct: dit moet ik zien, hier moet ik heen.
Zijn er blogs hier op Tumblr die je ons aan kunt raden?
Tumblr is voor mij een onuitputtelijke bron van inspiratie. Je kunt uren verdwalen in een wereld vol inspirerende quotes, waanzinnige plekken en de mooiste en lekkerste gerechten. Soms als ik te lang op een van de foodblogs zit dan ontwaak ik uit mijn Tumblr trip door het knorren van mijn maag… Mijn nieuwste ontdekking op Tumblr is de blog Favoroute. Hier kan je je persoonlijke reisroutes delen met anderen. Een soort reismarktplaats door en voor reizigers. Dit is onwijs handig want ik heb niks met alle gesponsorde reisbureauroutes en -tips, ik wil échte tips van échte mensen en die vind je hier!
Rebecca, bedankt en save travels!
Beeld: @rebeccaboektje

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Rebecca Boektje van mytravelboektje

      Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Hoi! Ik ben Rebecca Boektje, 30 jaar (time flies…) en ik ben geboren en getogen in Den Haag. Ik woon in Amsterdam, aan het park, met de liefde van mijn leven, in het huis van onze dromen. Nou ja, bíjna dan, want we zijn nog volop aan het verbouwen.

      In het dagelijks leven ben ik actrice, locatiemanager bij Boomerang Media, freelance creative & producer, foodie (always hungry), blogger en continu bezig met het bedenken van the next best trip ;-) Al deze dingen komen samen in mijn nieuwste liefde: My Travel Boektje.

      My Travel Boektje is ontstaan door een combinatie van business and pleasure. Omdat ik voor mijn werk als locatiemanager (wat ik al ruim 7 jaar doe) altijd op zoek ben naar de coolste restaurants, hipste clubs en meest toffe lunch tentjes, rij ik dagelijks door heel Nederland om deze hotspots te scouten. Zodra ik de tijd heb en mijn bankrekening het ook maar enigszins toelaat boek ik een trip. Controlfreak als ik ben ga ik altijd extreem goed voorbereid op reis. Niet dat ik niets aan het toeval overlaat, nee juist wel, want dat is het toffe van reizen. De onverwachte ontmoetingen, spontane gebeurtenissen en de ‘hidden gems’ die maken reizen zo gaaf. Maar ik heb altijd een hele rits met tips achter de hand. Just in case…  Al mijn reisavonturen schrijf ik op in een reisdagboek zodat ik van elke reis een leuke herinnering heb want ik maak altijd zóveel mee, soms vergeet je de helft! Door deze dagboekjes kan ik ook gemakkelijk alle tips met iedereen delen en vergeet je nooit hoe dat ene leuke tentje met die lekkere smoothies daar en daar ook alweer heette. Fotograferen is een andere hobby en of het nou de natuur, mijn eten of een bijzondere voorbijganger is, met mijn camera ben ik niet te stoppen. Ik wilde op een leuke manier mijn reisboekjes vol tips, foto’s en avonturen delen en zo werd My Travel Boektje geboren.

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: kawingfalkena
Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?
Mijn naam is Ka Wing Falkena. Ik ben 24 jaar en ik studeer Media & Cultuur en Rechtsgeleerdheid aan de UvA. Naast het studeren houd ik mij veel bezig met muziek, films en vooral fotografie. Dat laatste begon eerst als een kleine hobby en dat is de laatste jaren uitgegroeid tot een grote passie waar ik deels van kan leven. Dat is natuurlijk mooi meegenomen. Qua fotografie houd ik mij vooral bezig met straatfotografie en dat betekent dat ik vaak in Amsterdam op straat te vinden ben met een camera in mijn handen.
Ik zie op je blog veel zwart-witfoto’s; gaat hier je voorkeur naar uit?
Mijn voorkeur gaat inderdaad uit naar zwart-wit foto’s. Het is niet zo dat ik kleurenfoto’s totaal niet mooi vind, maar ik vind wel dat kleuren vaak afleiden van de foto. Je gaat eerder letten op randzaken die een grappig of speciale kleur hebben, terwijl de foto daar helemaal niet om gaat. Bij zwart-wit foto’s is de kijker gedwongen om alleen te kijken naar de scène die wordt voorgeschoteld.[[MORE]]
Heb je in Amsterdam favoriete plekken om te fotograferen?
Het maakt mij eigenlijk niet zoveel uit waar in Amsterdam ik ben. Het feit dat ik nog studeer en het gebouw in het Centrum staat zorgt er wel voor dat ik vooral daar in de buurt vaak ben te vinden. Het voordeel van het Centrum, zoals het Damrak, Rokin, Waterlooplein of de Nieuwmarkt is dat het altijd druk is en er gebeurt altijd wel iets. Dat zorgt er bij mij in ieder geval voor dat ik, ook al ben ik op dat moment niet per se geïnspireerd om te fotograferen, er wel meteen zin in heb.
Worden mensen wel eens boos als je ongevraagd foto’s van ze maakt? Hoe ga je daar mee om?
Het is mij nog niet overkomen dat mensen erg boos worden, nadat ik een foto heb gemaakt. Mensen vragen dan wel waarvoor ik het doe en dan maak ik meestal gewoon een vriendelijk praatje met daarbij de uitleg dat ik het slechts voor mezelf doe en dat ik er verder praktisch niets mee ga doen. Ik ken wel genoeg straatfotografen die wel in aanraking komen met mensen die agressief reageren. Het gaat er dan denk ik vooral om om kalm ermee om te gaan en vooral niet paniekerig over te komen. En als je een beetje meegaat met de ergernis van de persoon, want ik kan me soms best voorstellen dat het vervelend kan zijn, en kan uitleggen waarom je de foto maakt (bijvoorbeeld: “Ik vind je pet leuk”, “ik vond het een mooi beeld”). Dan kom je al een heel eind.
Wat maakt volgens jou een foto goed?
Wat een foto goed maakt is gelukkig erg moeilijk en misschien wel onmogelijk om concreet uit te leggen. Het is voor iedereen anders en het ligt er aan wat voor stijl fotograferen iemand heeft. Ik ken genoeg straatfotografen die vinden dat een foto pas interessant wordt wanneer je zeer dichtbij je subject bent. Op die manier voel je als kijker ook de spanning tussen de fotograaf en die persoon. Ik merk dat ik zelf weer een totaal andere stijl heb, wat ook straatfotografie is, maar de resulterende foto’s zijn onmogelijk te vergelijken. 
Misschien is een antwoord op de vraag alleen te formuleren, wanneer je het zo abstract mogelijk benaderd. Een foto is dan pas goed in mijn ogen als een bepaald verwonderd gevoel wordt opgeroepen. Dat kan zowel een gevoel van ongemakkelijkheid zijn, als een gevoel van overweldiging. Hoe minder gevoel een foto oproept, des te minder de kwaliteit van de foto, denk ik.
En tot slot: wat voor rol spelen de sociale media in jouw fotografie?
Sociale media zijn zeer belangrijk voor mijn fotografie. Het is de meest handige manier om zoveel mogelijk mensen te bereiken die geïnteresseerd zijn in fotografie. Dat heeft natuurlijk ook een keerzijde. Tegenwoordig pakken een ongelooflijk aantal mensen een camera op om wat foto’s te maken om die vervolgens op hun eigen website te plaatsen. Dit zorgt ervoor dat het erg moeilijk is om te filteren. Oftewel het is moeilijk om mijzelf te onderscheiden en veel mensen te bereiken en het is moeilijk voor anderen om mij te vinden wanneer zij dat zouden willen. En vaak is het zo dat de mensen die het meest bereikt worden, niet per se het beste zijn van iedereen. Zij hebben de manier van online marketing het best begrepen en zijn daar waarschijnlijk het meest actief mee bezig. 
Desalniettemin wegen de nadelen van sociale media niet op tegenover de voordelen ervan. Ik vind het leuk om veel andere fotografen hun werk te bekijken en dat kan zeer gemakkelijk met platformen zoals Tumblr, 500PX en Facebook. En ik kan mijn werk gemakkelijk en snel verspreiden onder meer mensen dan ik zou kunnen doen zonder sociale media.
Beeld: Ka Wing Falkena

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: kawingfalkena

      Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Mijn naam is Ka Wing Falkena. Ik ben 24 jaar en ik studeer Media & Cultuur en Rechtsgeleerdheid aan de UvA. Naast het studeren houd ik mij veel bezig met muziek, films en vooral fotografie. Dat laatste begon eerst als een kleine hobby en dat is de laatste jaren uitgegroeid tot een grote passie waar ik deels van kan leven. Dat is natuurlijk mooi meegenomen. Qua fotografie houd ik mij vooral bezig met straatfotografie en dat betekent dat ik vaak in Amsterdam op straat te vinden ben met een camera in mijn handen.

      Ik zie op je blog veel zwart-witfoto’s; gaat hier je voorkeur naar uit?

      Mijn voorkeur gaat inderdaad uit naar zwart-wit foto’s. Het is niet zo dat ik kleurenfoto’s totaal niet mooi vind, maar ik vind wel dat kleuren vaak afleiden van de foto. Je gaat eerder letten op randzaken die een grappig of speciale kleur hebben, terwijl de foto daar helemaal niet om gaat. Bij zwart-wit foto’s is de kijker gedwongen om alleen te kijken naar de scène die wordt voorgeschoteld.

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Johannes Richters
Hoi! Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?Ik ben Johannes, 28 jaar en ik woon samen met mijn vriendin en zoontje van 2 in metropool Assen. Werken doe ik bij Reclameland, een online drukkerij waar ik bestanden controleer, opmaakklussen verzorg en mensen begeleid die bestanden willen aanleveren die gedrukt moeten worden.Je verzamelt op je blog de meest uiteenlopende illustraties. Waar komt deze liefde voor illustraties vandaan en hoeveel tijd spendeer je per week aan je blog?Ruim twee jaar geleden heb ik besloten om zelf een geboortekaartje te illustreren voor mijn zoontje. Om inspiratie op te doen ben ik gaan rondstruinen op het web. Ik merkte dat ik vrolijk werd van al die mooie ‘laagdrempelige’ illustraties! Ik maakte een blog aan bij Tumblr als verzameling voor mezelf. Al gauw merkte ik dat steeds meer mensen ook vrolijk werden van mijn verzameling. Het is nu een online museum geworden met bijna 8000 vaste bezoekers. Ik heb niet zoveel eisen. Elke mooie illustratie van bekende of onbekende illustrators verdienen een plekje op mijn blog. Altijd met naam en link naar hun eigen site. Ik hou mij niet vast aan 1 bepaalde thema of stijl. Hoeveel tijd ik eraan spendeer varieert. De ene keer duurt het even voordat ik echt iets moois tegenkom en de andere keer post ik zo 3 dagen achterelkaar een bulk mooie illustraties.[[MORE]] Maak je zelf ook illustraties?
Nog lang niet goed genoeg voor mijn blog hahaha. Ik ben er dan ook te weinig mee bezig. Het lijkt mij wel leuk om ooit een prentenboek voor mezelf en kleine kringen te maken. Wie weet komt het er ooit van. Kun je uit je verzameling op je blog een paar favoriete illustraties of illustratoren noemen?
Ik ben eigenlijk jaloers op elke illustrator die je op mijn blog tegenkomt, maar waar ik echt heel vrolijk van word: Kate Hindley, JooHee Yoon, Jon Klassen, Tom Schamp, Fiep Westendorp, Alain Gree… Stop. Dit worden er teveel, volgende vraag?Tot slot: zijn er blogs hier op Tumblr die je ons aan kan raden?
Het moge duidelijk zijn dat ik een plaatjeskijker ben. Life.tumblr.com Tumblr’t de ene naar de andere mooie, schokkende, hartverscheurende foto. Een hele rits topillustrators met hun werk en meer achtergrondinformatie: Illustrationmundoblog.tumblr.com. En nog meer plaatjes: Allakinda.tumblr.com voor animatie’s, kunst en illustraties.
Foto: Johannes Richters

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Johannes Richters

      Hoi! Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Ik ben Johannes, 28 jaar en ik woon samen met mijn vriendin en zoontje van 2 in metropool Assen. Werken doe ik bij Reclameland, een online drukkerij waar ik bestanden controleer, opmaakklussen verzorg en mensen begeleid die bestanden willen aanleveren die gedrukt moeten worden.

      Je verzamelt op je blog de meest uiteenlopende illustraties. Waar komt deze liefde voor illustraties vandaan en hoeveel tijd spendeer je per week aan je blog?

      Ruim twee jaar geleden heb ik besloten om zelf een geboortekaartje te illustreren voor mijn zoontje. Om inspiratie op te doen ben ik gaan rondstruinen op het web. Ik merkte dat ik vrolijk werd van al die mooie ‘laagdrempelige’ illustraties! Ik maakte een blog aan bij Tumblr als verzameling voor mezelf. Al gauw merkte ik dat steeds meer mensen ook vrolijk werden van mijn verzameling. Het is nu een online museum geworden met bijna 8000 vaste bezoekers. Ik heb niet zoveel eisen. Elke mooie illustratie van bekende of onbekende illustrators verdienen een plekje op mijn blog. Altijd met naam en link naar hun eigen site. Ik hou mij niet vast aan 1 bepaalde thema of stijl.

      Hoeveel tijd ik eraan spendeer varieert. De ene keer duurt het even voordat ik echt iets moois tegenkom en de andere keer post ik zo 3 dagen achterelkaar een bulk mooie illustraties.

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Marie Laurence en Pauline van Sushi & Stiletto’s
Vertel eens wat over jezelf: wie zijn jullie en wat doen jullie zoal?
Wij zijn Marie Laurence en Pauline (23 en 24 jaar) en al jaren goede vriendinnen. We leerden elkaar kennen op dansles.Tijdens de balletles hadden we het ontzettend vaak met elkaar over mode en make-up, een vriendschap was geboren! Samen hebben we dan ook ‘Sushi & Stiletto’s’ opgericht: een combinatie van onze passies voor mode, lifestyle en beauty, maar ook voor sushi J. 
Beiden studeren we nog naast het runnen van de blog. Marie Laurence studeert kunstwetenschappen en Pauline communicatiewetenschappen. Later zien we onszelf absoluut iets doen in de commerciële sector![[MORE]]
Jullie bloggen over make-up, mode en lifestyle in het algemeen. Wat zijn volgens jullie op deze vlakken de hoogtepunten geweest van 2013?
Op fashionvlak springt de peplum-trend er voor ons uit. Dit model accentueert de taille en zorgt voor een instant glamour gevoel! Verder waren wij beiden grote fan van de wedgesneaker-trend. Deze zorgt voor een comfy outfit, met toch die nodige elegantie. Ook opvallende kettingen (gecombineerd met een simpele outfit!) vonden we een hoogtepunt van 2013. Zo’n ketting kan een rustige outfit onmiddellijk omtoveren tot iets speciaals.
Op vlak van make-up zijn we enorm fan van de meer aangezette wenkbrauwen. Een mooi bijgetekende wenkbrauw zorgt voor karakter en power in het gezicht. Ook de opvallende (matte) lipkleuren die het straatbeeld sierden vonden we een schitterende trend. En natuurlijk mag de Limited Edition ‘Rihanna <3 MAC’-collectie niet ontbreken! Pauline kan niet meer leven zonder haar RiRi Woo-lipstick!
Een lifestyle trend die we enkel nog meer kunnen aanmoedigen is de grote opkomst van de vele koffiebars. We zorgen er dan ook voor dat we geregeld in andere steden de nieuwste koffiebars gaan uitproberen. De calorieën van een latte met karamel hebben we er graag voor over!
Zijn er andere bloggers die jullie inspireren? 
Een Belgische blog (voornamelijk beauty) waar we beiden veel bewondering voor hebben is Joliette.be. Haar blog heeft een fantastisch design, en de foto’s zijn fantastisch! Ook de blog van Sofie van Fashionata.com mag niet ontbreken in het lijstje. We volgen haar blog als sinds het ontstaan ervan, en hebben de blog zien groeien en evolueren! Zij is absoluut een voorbeeld voor ons van hoever een blogger het kan schoppen!
Krijgen jullie hier op Tumblr veel reacties?
We krijgen af en toe een reactie op Tumblr, voornamelijk dan ‘vind ik leuks’. Nu we door Tumblr gefeatured zijn op de ‘Spotlight-page’ zien we een groei in onze volgers. Thanks Tumblr!  
XO Pauline & Marie Laurence
Foto: Marie Laurence en Pauline

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Marie Laurence en Pauline van Sushi & Stiletto’s

      Vertel eens wat over jezelf: wie zijn jullie en wat doen jullie zoal?

      Wij zijn Marie Laurence en Pauline (23 en 24 jaar) en al jaren goede vriendinnen. We leerden elkaar kennen op dansles.Tijdens de balletles hadden we het ontzettend vaak met elkaar over mode en make-up, een vriendschap was geboren! Samen hebben we dan ook ‘Sushi & Stiletto’s’ opgericht: een combinatie van onze passies voor mode, lifestyle en beauty, maar ook voor sushi J.

      Beiden studeren we nog naast het runnen van de blog. Marie Laurence studeert kunstwetenschappen en Pauline communicatiewetenschappen. Later zien we onszelf absoluut iets doen in de commerciële sector!

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Marloes de Vries
Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?
Ik ben Marloes de Vries en ik ben een illustrator die schrijft. Ik illustreer voor (kinder)boeken en tijdschriften, en daarnaast schrijf ik ook prentenboeken en korte verhalen.
Ik lees op je blog dat je ongeveer een jaar geleden een grote stap hebt gezet: je bent van een dorp in het noorden van het land verhuisd naar een grote stad aan de andere kant van het land om je droom te verwezenlijken. Kun je hier wat meer over vertellen?
Ik ben opgegroeid in een Drents dorpje, waar iedereen elkaar kent. Hoewel ik het daar wel naar mijn zin had, had ik sinds een aantal jaren het gevoel dat ik verder moest, mijn vleugels uitslaan. Het heeft even geduurd voordat ik die stap durfde te zetten. Mijn relatie ging uit en daar was ik heel verdrietig over en op dat moment besloot ik dat ik verder moest. Even ver weg van alles wat vertrouwd was, zodat ik me als persoon kon ontwikkelen. Daardoor heb ik mezelf goed leren kennen en dat had ik nodig. Nu woon ik in de grote stad waar alles nieuw voor me is en op die manier raak ik ook creatief geprikkeld.[[MORE]]
Moet je soms diep graven om inspiratie te vinden voor de illustraties die je maakt? Of maakt illustreren zo’n wezenlijk deel van je uit dat het als het ware vanzelf komt?
Wanneer ik illustreer, probeer ik dat zoveel mogelijk vanuit mijn gevoel te benaderen. Ik probeer altijd dicht bij mezelf te blijven, want ik merk dat dat het beste resultaat oplevert. Daarmee stel ik me heel kwetsbaar op, maar tegelijkertijd kan ik mensen iets geven. Het illustreren is iets wat recht uit mijn hart komt, dus elke keer geef ik iets van mezelf. Ik ben ervan overtuigd dat mensen dat zien.
Krijg je hier op Tumblr veel reacties op je werk?
Tumblr is voor mij een goede graadmeter van wat wel of niet werkt. De drempel is vrij laag: als mensen het leuk vinden wat ik heb gemaakt, hoeven ze alleen maar op ‘like’ te klikken. Daarmee kan ik al gauw zien wat werkt.
En tot slot: zijn er blogs die je ons kunt aanraden?
Een vriendin, Tineke Meirink, ziet altijd leuke dingen in alledaagse beelden: tinekemeirink.tumblr.com
Marloes, bedankt!
Foto: Marloes de Vries

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Marloes de Vries

      Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Ik ben Marloes de Vries en ik ben een illustrator die schrijft. Ik illustreer voor (kinder)boeken en tijdschriften, en daarnaast schrijf ik ook prentenboeken en korte verhalen.

      Ik lees op je blog dat je ongeveer een jaar geleden een grote stap hebt gezet: je bent van een dorp in het noorden van het land verhuisd naar een grote stad aan de andere kant van het land om je droom te verwezenlijken. Kun je hier wat meer over vertellen?

      Ik ben opgegroeid in een Drents dorpje, waar iedereen elkaar kent. Hoewel ik het daar wel naar mijn zin had, had ik sinds een aantal jaren het gevoel dat ik verder moest, mijn vleugels uitslaan. Het heeft even geduurd voordat ik die stap durfde te zetten. Mijn relatie ging uit en daar was ik heel verdrietig over en op dat moment besloot ik dat ik verder moest. Even ver weg van alles wat vertrouwd was, zodat ik me als persoon kon ontwikkelen. Daardoor heb ik mezelf goed leren kennen en dat had ik nodig. Nu woon ik in de grote stad waar alles nieuw voor me is en op die manier raak ik ook creatief geprikkeld.

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Daan Valk
Hoi, vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?Ik ben Daan, 24 jaar en woon inmiddels al weer 5 jaar in Amsterdam. Op dit moment studeer ik Media, Informatie en Communicatie aan de HvA en in mijn vrije tijd hou ik me voornamelijk bezig met alledaagse trends. Hierbij kan je onder andere denken aan de ontwikkeling van technologie, fotografie en fashion. Verder loop ik dagelijks hard, werk ik achter de bar bij de Kleine Komedie en speel ik hockey bij Hurley. Je schrijft op je blog dat je van de goede dingen des levens houdt. Wat zijn die goede dingen voor jou in het bijzonder?Zo, daar vraag je me wat.. Dat kan zo groot zijn als reizen of zo klein als de geur van de eerste herfstdag. Een vrijdagavond in mijn eentje een film kijken of met m’n vrienden zuipen.[[MORE]] Je blog is een bijzondere verzameling van al wat mooi is. Kun je ons tips geven over hoe je deze mooie afbeeldingen vindt?Wat Tumblr mij vooral heeft geleerd is nieuwsgierig te zijn naar de bron. Veel blogs hebben mijn ogen gepasseerd maar ze leverden niet het gene waar ik naar op zoek was, tenminste, dat dacht ik. Toen ik ging kijken waar de afbeeldingen vandaan kwamen - een wereld ging voor me open. Socialsketch begon aantrekkelijk te worden voor mensen om me heen en zij begonnen mij te benaderen met mooie afbeeldingen. Hoe veel tijd besteed je eigenlijk aan je blog per week? Dat hangt er heel erg vanaf. In de ene week twee tot drie keer per dag en in de andere week 3 dagen. Tijdens m’n tentamenweek ben ik ineens heel actief dus vanaf 12 januari kan je veel posts verwachten!Zijn er nog blogs die we volgens jou niet mogen missen?Er zijn drie blogs waar ik veel op kijk en dat zijn:
theclassyissue.com
tncypk.tumblr.com
luxuryon.tumblr.com
Daan, bedankt!
Foto: Daan Valk

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Daan Valk

      Hoi, vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Ik ben Daan, 24 jaar en woon inmiddels al weer 5 jaar in Amsterdam. Op dit moment studeer ik Media, Informatie en Communicatie aan de HvA en in mijn vrije tijd hou ik me voornamelijk bezig met alledaagse trends. Hierbij kan je onder andere denken aan de ontwikkeling van technologie, fotografie en fashion. Verder loop ik dagelijks hard, werk ik achter de bar bij de Kleine Komedie en speel ik hockey bij Hurley.

      Je schrijft op je blog dat je van de goede dingen des levens houdt. Wat zijn die goede dingen voor jou in het bijzonder?

      Zo, daar vraag je me wat.. Dat kan zo groot zijn als reizen of zo klein als de geur van de eerste herfstdag. Een vrijdagavond in mijn eentje een film kijken of met m’n vrienden zuipen.

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Milou Schoonemann
Hoi! Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?
Ik ben Milou Schoonemann, 25 jaar en ik geef les op een VMBO-t school in Aalsmeer. Over mijn werk blog ik op Tumblr. Daarnaast hockey en fotografeer ik graag. Wat vind je het leukste aan lerares zijn? Maar ook: wat zijn de minder leuke kanten?
Met stip op één: de leerlingen. De diversiteit, het verrassingseffect. Zowel van de leerlingen als van de lessen. Geen enkele les is hetzelfde, geen enkel kind is hetzelfde (al doen ze heel hard hun best om zoveel mogelijk op elkaar te lijken ;-) ). Dit wil allemaal nog niet zeggen dat dit makkelijk werk is, ik ben juist de laatste persoon die dat ooit zal zeggen. Het is hard werken en een dagje rustiger aan doen bestaat niet, sommigen vergelijken het wel met topsport. Leerlingen laten niet altijd hun lieve en leuke kant zien en dingen gaan zelden zoals je van tevoren bedacht had, dit kan soms moeilijke situaties opleveren. Maar… het positieve weegt voor mij veel zwaarder![[MORE]]Hoe ben je ertoe gekomen om de uitspraken van je leerlingen en je ervaringen in de klas te delen met anderen?
Veel mensen begrijpen (of begrepen) mijn beslissing niet om voor de klas te staan en veel mensen praten vaak negatief over pubers (“de jeugd van tegenwoordig”). Dit terwijl ik juist geniet van de onbezonnenheid en het enthousiasme van mijn leerlingen. Hierdoor floepen er soms dingen uit of doen ze dingen voordat ze er over nagedacht hebben, prachtig om de mens in zijn puurste vorm te zien. Volwassenen denken soms te veel na en laten (soms) niet meer het achterste van hun tong zien, zonde. Laten we allemaal toch maar gewoon onszelf zijn, zoals mijn leerlingen dat ook doen. Door aan de buitenwereld de pracht en praal te laten zien uit mijn lessen wil ik de positiviteit over en in het onderwijs terugbrengen. En als dat niet lukt, dan geniet ik door het bloggen zelf al meer van mijn leerlingen en hun streken.Wat vinden je leerlingen er eigenlijk van dat hun uitspraken op je blog staan?
Sommigen volgen mijn blog en vinden het erg leuk. Anderen doen alsof ze er niets vanaf weten of weten er ook niets vanaf. De meeste leerlingen interesseert het niet wat docenten buiten school doen en ontkennen liever dat wij een leven hebben.
"Ik kan mij niet voorstellen dat docenten een gewoon leven hebben, ze lijken helemaal niet op gewone mensen!" - M. (15 jaar) 
Soms laat er één liever via een grapje weten dat hij er vanaf weet ("pas maar op wat je zegt, voor je het weet sta je op internet"), het is dan voor mij belangrijk om te achterhalen of ze het wel écht leuk vinden en tot nu toe was dat wel zo.Tot slot: nog blogs hier op Tumblr die je ons aan kunt raden?
overheard-at-school is een Amerikaanse docent die ook af en toe pareltjes plaatst. Daarnaast ben ik gek op (natuur)fotografie en daarvoor zijn de blogs funnywildlife en magicalnaturetour erg leuk om te volgen.
Foto: Milou Schoonemann

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Milou Schoonemann

      Hoi! Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Ik ben Milou Schoonemann, 25 jaar en ik geef les op een VMBO-t school in Aalsmeer. Over mijn werk blog ik op Tumblr. Daarnaast hockey en fotografeer ik graag.

      Wat vind je het leukste aan lerares zijn? Maar ook: wat zijn de minder leuke kanten?

      Met stip op één: de leerlingen. De diversiteit, het verrassingseffect. Zowel van de leerlingen als van de lessen. Geen enkele les is hetzelfde, geen enkel kind is hetzelfde (al doen ze heel hard hun best om zoveel mogelijk op elkaar te lijken ;-) ). Dit wil allemaal nog niet zeggen dat dit makkelijk werk is, ik ben juist de laatste persoon die dat ooit zal zeggen. Het is hard werken en een dagje rustiger aan doen bestaat niet, sommigen vergelijken het wel met topsport. Leerlingen laten niet altijd hun lieve en leuke kant zien en dingen gaan zelden zoals je van tevoren bedacht had, dit kan soms moeilijke situaties opleveren. Maar… het positieve weegt voor mij veel zwaarder!

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Asha ten Broeke
Hoi Asha. Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?
Ik ben freelance wetenschapsjournalist en columnist bij de Volkskrant. In 2010 verscheen mijn eerste boek, ‘Het idee m/v’, over man-vrouwverschillen. Dat werd heel goed ontvangen: Vrij Nederland zette het zelfs in de top 20 beste non-fictieboeken van dat jaar. Sindsdien ben ik bij het onderwerp blijven hangen en heb ik me gespecialiseerd in het schrijven van columns en essays over gender en seksualiteit.Je blogt hier op Tumblr over seksisme in en om het huis aan de hand van dingen die je o.a. ziet in reclamefolders. Heb je het idee dat de voorbeelden van seksisme die jij op je blog zet zo ondertussen minder aan het worden zijn, of zie je echt nog vaak rare dingen?
Het is beslist niet minder aan het worden. Lezers van mijn blog mailen me nog bijna elke dag nieuwe voorbeelden van huis-, tuin- en keukenseksisme. De speelgoedfolders die uitkwamen vanwege Sinterklaas waren bijvoorbeeld weer een feestje. Die van Bart Smit was seksistischer dan ik ze ooit gezien heb in Nederland.[[MORE]]Je maakt van bijna alle sociale media gebruik. Een nadeel van sociale media is dat personen met minder leuke bedoelingen je rechtstreeks kunnen benaderen. Hoe ga jij daarmee om?
Ik ben wel iemand die graag de discussie aangaat. Soms pakt dat goed uit en begrijp je elkaar daarna beter. Zo niet, dan helpt negeren en veel lachen heel prima.Als je de jongens en meisjes van nu een advies mee zou mogen geven wat betreft seksisme en feminisme, wat zou dat dan zijn?
Je hoort vaak dat seksisme eigenlijk niet meer bestaat en dat het feminisme overbodig is geworden. Mijn blog laat zien dat dit allesbehalve het geval is. Feminisme is in de kern niets meer of minder dan het ideaal om in eerste plaats als mens behandeld te worden, en niet als man of vrouw. Het gaat niet over mannenhaat of okselhaar of het verbranden van je beha, maar over gelijkwaardigheid en gelijke kansen. Zolang je nog in elke supermarkt, speelgoedwinkel, krant en reclameblok het stereotype tegenkomt van de zorgzame, emotionele, mooie vrouw en van de stoere, competitieve, carrièregerichte man, is dat ideaal nog niet bereikt. Ook voor mannen niet, trouwens. Jongens: jullie kunnen ook feminist worden! Ik raad het iedereen van harte aan.
Foto: Asha ten Broeke

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Asha ten Broeke

      Hoi Asha. Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Ik ben freelance wetenschapsjournalist en columnist bij de Volkskrant. In 2010 verscheen mijn eerste boek, ‘Het idee m/v’, over man-vrouwverschillen. Dat werd heel goed ontvangen: Vrij Nederland zette het zelfs in de top 20 beste non-fictieboeken van dat jaar. Sindsdien ben ik bij het onderwerp blijven hangen en heb ik me gespecialiseerd in het schrijven van columns en essays over gender en seksualiteit.

      Je blogt hier op Tumblr over seksisme in en om het huis aan de hand van dingen die je o.a. ziet in reclamefolders. Heb je het idee dat de voorbeelden van seksisme die jij op je blog zet zo ondertussen minder aan het worden zijn, of zie je echt nog vaak rare dingen?

      Het is beslist niet minder aan het worden. Lezers van mijn blog mailen me nog bijna elke dag nieuwe voorbeelden van huis-, tuin- en keukenseksisme. De speelgoedfolders die uitkwamen vanwege Sinterklaas waren bijvoorbeeld weer een feestje. Die van Bart Smit was seksistischer dan ik ze ooit gezien heb in Nederland.

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Domien Verschuuren
Hoi Domien, vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?
Ik ben Domien Verschuuren, 25 jaar. Van maandag tot en met vrijdag kun je mij horen op 3FM, waar ik ‘s ochtends, tussen 10 en 12 uur, het BNN-programma @Work presenteer. Daarnaast draai ik graag op feestjes en ben ik de hele dag online te vinden, altijd op zoek naar nieuwe muziek, gave video’s, of bijzondere interviews!
Op jonge leeftijd droomde je er al van om radioprogramma’s te maken; wat vond je daar nou zo leuk aan?
Radio is magisch. Je zit in een studiootje, helemaal alleen, terwijl honderden, zo niet duizenden, mensen je kunnen horen! Je kunt met alleen woorden luisteraars raken, of door het draaien van een toffe track reacties losmaken. Toen ik als klein Domientje op mijn slaapkamer radiootje aan het spelen was, vond ik dat al het allergaafste: dat mijn moeder beneden in de keuken mij kon horen via de babyfoon![[MORE]]Wat is een moment in je carrière geweest dat je is bijgebleven - om wat voor reden dan ook?
Het winnen van de Marconi Award in de categorie ‘Aanstormend talent’ (2007) vond ik heel bijzonder. De prijs alleen al is fantastisch om te krijgen, maar ik hoorde dat ik hem gewonnen had in een zaal vol met mijn radiohelden. Dat was bijna onwerkelijk.Als radiomaker wordt er van je verwacht dat je altijd een gezellig, leuk programma neerzet. Maar wat doe je nou als je echt een vervelend humeur hebt?
Filmpjes van poezen kijken! Echt, er is geen beter vermaak dan dat. Daar is het internet toch een beetje voor gemaakt. Ik kan heel erg lachen om katten die een sprong wagen en de afstand tussen bank-en-kast verkeerd ingeschat blijken te hebben, haha. Sufferds.En tot slot, zijn er hier op Tumblr blogs die je ons van harte kunt aanraden?
Soms zou ik in Amerika willen wonen. Alleen al vanwege de ‘late night shows’. Gelukkig houdt Jimmy Fallon (zijn team) actief een blog bij, met aankondigingen van gasten, filmpjes na afloop en andere snuisterijen. Ook de Tumblr-blog van Joost Bastmeijer (ex BNN-collega) is een aanrader. Hij weet me dagelijks te verrassen met prachtige foto’s en graphics. 

Foto: Annemieke van der Togt

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Domien Verschuuren

      Hoi Domien, vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Ik ben Domien Verschuuren, 25 jaar. Van maandag tot en met vrijdag kun je mij horen op 3FM, waar ik ‘s ochtends, tussen 10 en 12 uur, het BNN-programma @Work presenteer. Daarnaast draai ik graag op feestjes en ben ik de hele dag online te vinden, altijd op zoek naar nieuwe muziek, gave video’s, of bijzondere interviews!

      Op jonge leeftijd droomde je er al van om radioprogramma’s te maken; wat vond je daar nou zo leuk aan?

      Radio is magisch. Je zit in een studiootje, helemaal alleen, terwijl honderden, zo niet duizenden, mensen je kunnen horen! Je kunt met alleen woorden luisteraars raken, of door het draaien van een toffe track reacties losmaken. Toen ik als klein Domientje op mijn slaapkamer radiootje aan het spelen was, vond ik dat al het allergaafste: dat mijn moeder beneden in de keuken mij kon horen via de babyfoon!

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Winfried Baijen
Voor degenen die je niet kennen: wie ben je en wat doe je zoal?
Ik ben Winfried Baijens. Ik presenteer radio- en tv-programma’s. Vooral voor de NTR en Radio 6 Soul & Jazz, maar je kent me ook van BNN en de NOS waar ik zo nu en dan hele leuke dingen mag presenteren. Op tumblr ben ik vooral bezig met veel mooie muziek, films en boeken. En ik slurp alle mooie dingen op die op tumblr voorbij komen. Ik vind het daarom ook een veel fijner platform dan andere, omdat het vooral over de mooiheid der dingen gaat. Kortom; inspiratie!
Een van de dingen waar je op dit moment mee bezig bent, is Winfrieds woonkamer; een serie waarbij je gasten bij jou thuis ontvangt voor een goed gesprek. Zijn er in deze reeks interviews geweest die er voor jou echt uitspringen?
We draaien de mooiste soul- & jazzplaten en praten over alles wat ter tafel komt naar aanleiding van die platen. Er is een fotograaf bij, die zich als fly-on-the-wall opstelt en dus is het echt een intiem gesprek. Geen ingewikkelde radio-apparatuur, grote microfoons, etc. Het voelt als het goed gaat al snel als een gewoon privé-gesprek. Met muziekmensen is het altijd goed praten over muziek en alles wat daarmee te maken heeft. Rapper Fresku heeft mijn hart gestolen, Alain Clark was heel open en eerlijk en Colin Benders (Kyteman) bewees maar weer eens een uniek mens te zijn. Maar ook Eva Jinek kwam langs, Henk Schiffmacher zoop me onder tafel en Gerda Havertong legde me het zwijgen op. Ik zat als een kleine jongen te luisteren terwijl zij vertelde. En de bestelde champagne opdronk.[[MORE]]
Spelen de sociale media voor jou een grote rol in wat je doet qua werk, of hou je je er puur voor de leuk mee bezig?
Ik heb een haat-liefde relatie met sommige sociale media. Ik beweer al tijden dat mijn generatie in een media-identiteitscrisis zit. Ik ben daar een voorbeeld van. Ik verlies me er soms in en dan sluit ik me er weer voor af. Een soort jojo-effect. Het ene moment zet ik alle apps op mijn telefoon en volg ik alles en doe ik mee, daarna verwijder ik weer alles en kom ik tot rust door het gebruik van enkel oude media. ‘Wij’ weten niet wat we er mee aan moeten. Vrienden die 10 jaar jonger zijn dan ik hebben daar geen last van, snappen mijn getwijfel niet eens. Oudere vrienden ook niet, die voelen de druk van het ‘meedoen’ niet zo. Anyway; ik heb het nodig voor mijn werk, maar hoop altijd dat iets goeds zichzelf wel verspreid. Ik maak soms dingen die niet zozeer 'mainstream' zijn, dus dan moet je knokken voor elke luisteraar of kijker.
En tot slot: waar wordt jij nou ontzettend blij van?
Ik ben verslaafd aan voortgang! Dat klinkt heel vaag, maar soms vergeet ik door te veel werk om boeken en de betere artikelen te lezen, dingen te leren (ik doe nu cursussen Duits/Frans en Japans door elkaar). Zodra ik dat weer doe word ik weer blij en kan ik weer rustig genieten van de zaken. Ik ben een audiovisuele junkie. Dus ik kan enorm genieten van mooie films, video’s en logischerwijs ben ik een muzikale veelvraat.
Foto: Winfried Baijen

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Winfried Baijen

      Voor degenen die je niet kennen: wie ben je en wat doe je zoal?

      Ik ben Winfried Baijens. Ik presenteer radio- en tv-programma’s. Vooral voor de NTR en Radio 6 Soul & Jazz, maar je kent me ook van BNN en de NOS waar ik zo nu en dan hele leuke dingen mag presenteren. Op tumblr ben ik vooral bezig met veel mooie muziek, films en boeken. En ik slurp alle mooie dingen op die op tumblr voorbij komen. Ik vind het daarom ook een veel fijner platform dan andere, omdat het vooral over de mooiheid der dingen gaat. Kortom; inspiratie!

      Een van de dingen waar je op dit moment mee bezig bent, is Winfrieds woonkamer; een serie waarbij je gasten bij jou thuis ontvangt voor een goed gesprek. Zijn er in deze reeks interviews geweest die er voor jou echt uitspringen?

      We draaien de mooiste soul- & jazzplaten en praten over alles wat ter tafel komt naar aanleiding van die platen. Er is een fotograaf bij, die zich als fly-on-the-wall opstelt en dus is het echt een intiem gesprek. Geen ingewikkelde radio-apparatuur, grote microfoons, etc. Het voelt als het goed gaat al snel als een gewoon privé-gesprek. Met muziekmensen is het altijd goed praten over muziek en alles wat daarmee te maken heeft. Rapper Fresku heeft mijn hart gestolen, Alain Clark was heel open en eerlijk en Colin Benders (Kyteman) bewees maar weer eens een uniek mens te zijn. Maar ook Eva Jinek kwam langs, Henk Schiffmacher zoop me onder tafel en Gerda Havertong legde me het zwijgen op. Ik zat als een kleine jongen te luisteren terwijl zij vertelde. En de bestelde champagne opdronk.

      Lees verder