#gebruikers

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: David Vogel

      Hoi! Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Ik ben David Vogel, ik werk voor een digitaal bureau in hartje Amsterdam, woon samen met mijn vriendin in Leiden en heb twee zoons, een van 11 en een van 2. Naast koken hou ik van muziek maken en ik ben breed geïnteresseerd in allerlei onderwerpen van internet en technologie tot politiek.

      Ben je altijd al gek geweest op lekker eten en koken? 

      Ja, mijn moeder kan heel lekker koken, dus zowel mijn zus als ik hebben dat van haar overgenomen. Ik heb wel beter leren eten naarmate ik ouder werd, toen ik een student was at ik een stuk minder verfijnd dan nu ;-). Met eten en koken is het net als met muziek: hoe meer je leert, hoe meer je smaak verschuift. Ik denk: beter wordt!

      De foto’s op je blog doen mij in ieder geval het water in de mond lopen. Wat voor apparatuur gebruik je voor het maken van foto’s en heb je do’s en don’ts?

      Vroeger maakte ik mijn foto’s gewoon met de iPhone 5 en bewerkte ze met Instagram en Hipstamatic, vooral het ‘Foodie pack’ van Hipstamatic. Tegenwoordig gebruik ik de Fuji X100M camera en bewerk ze nog steeds met het Foodie pack van Hipstamatic (via Oggl op de iPad). Belangrijk voor een goede foto is licht!  Bewerkte foto’s zien er een stuk mooier uit als de oorspronkelijke foto met voldoende licht is genomen, vooral natuurlijk (zon)licht. Daarnaast is compositie belangrijk, ik neem meestal snel een paar foto’s (terwijl mijn gezin geduldig wacht) voor we gaan eten en selecteer later de beste.

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Wouter van de Voorde
Hoi Wouter, vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?
Ik ben een 35-jarige Australische Belg, opgegroeid in een dorp op het Vlaamse platteland. Op mijn 18e begon ik aan de studies Schilderkunst gevolgd door Vrije Grafiek aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent. 
Ik ben altijd geïnteresseerd geweest om verschillende media te gebruiken: schilderen, tekenen, diorama’s maken, etc. In 2006 leerde ik in Antwerpen een Australische kennen en twee jaar later verhuisden we van Gent naar Australië. 
Intussen geef ik al vier jaar les in het middelbaar onderwijs (fotografie en digitale media) in de hoofdstad Canberra (niet Sydney zoals de meeste niet-Australiërs denken), wat ik combineer met mijn carrière als fotograaf. Ik ben nog steeds heel gepassioneerd over allerhande kunstvormen en sluit niet uit dat ik ooit terug begin te schilderen.
Als fotograaf ben ik vooral een verkenner, een permanente toerist, steeds op zoek is naar de volgende ontdekking, om daarna alles zorgvuldig uit te puren en in kaart te brengen. 
Je maakt hele bijzondere foto’s: ze hebben op de een of andere manier soms iets spookachtigs. Is dit een effect waar je bewust naar op zoek bent?
Spookachtig is geen slecht adjectief om een deel van mijn werk te omschrijven. De afwezigheid van mensen in mijn beelden creëert ruimte voor spoken. De atmosfeer van een locatie is cruciaal en ik ben enorm kieskeurig op dat vlak. Het is een continue zoektocht naar het juiste licht, de ideale compositie en landschappen waar ik een stuk van mezelf in kwijt kan. 
Voor een Vlaamse jongen heeft Australië iets oneindigs: ik kan hier ‘the bush’ inlopen en dan voorgoed spoorloos zijn. Dat idee zit voortdurend in mijn achterhoofd. Ik denk dat ik intussen een beetje verslaafd ben aan die onmetelijke leegte en uitgestrektheid van dit eiland-continent. Het is een luxe.
In een recente serie (Hume Sunrise) documenteerde ik een stukje platteland tussen enkele snelwegen. Voor de zon opkwam strompelde ik  door de velden in de mist, ik waande me op een slagveld in de Eerste Wereldoorlog. Op zo’n momenten laat ik mij leiden door wat er zich in mijn hoofd afspeelt. (De foto bij dit interview komt uit deze reeks.)
Ik ben niet vies van schoonheid. Beelden mogen mooi zijn, zolang er een verhaal is, een mysterie. Ik wil beelden maken waar de toeschouwer zelf in kan stappen en op verkenning in kan gaan. Details zijn erg belangrijk.[[MORE]]
Hoe ervaar je de kunstwereld in Australië?
De kunstwereld in Australië is heel anders dan in Vlaanderen en Europa in het algemeen. Ik woon nu bijna 4 jaar in Canberra en ik heb hier nog nooit de competitiedrang gevoeld zoals tijdens al die jaren in Gent. Heel bevrijdend is dat.
In tegenstelling tot grote steden in Europa zijn er hier weinig kleine galerijen of kunstevenementen. Er zijn een aantal grote musea met klinkende namen zoals ‘The National Portrait Gallery’ en ‘The National Museum’, maar daar worden niet heel veel jonge hedendaagse kunstenaars tentoongesteld.
Desondanks is er een hechte kunstgemeenschap, met een overvloed aan lokaal talent.
Heb je altijd fotograaf willen worden of is dit geleidelijk ontstaan?
Van kleins af aan wilde ik dingen maken en als tiener was ik er al op gebrand om kunstenaar te worden. De keuze om schilderkunst te gaan studeren was snel gemaakt. 
Mijn passie voor fotografie is pas echt begonnen na mijn verhuizing naar Australië en valt samen met de oprichting van mijn blog. Aanvankelijk nam ik foto’s om vrienden en familie in België te tonen hoe mijn leven aan de andere kant van de wereld eruit zag. Nadat ik een paar maanden lang foto’s had rondgemaild, leek het logisch om de beelden op een blog te plaatsen (dit was enkele jaren pre-Tumblr). 
Al snel werden de beelden belangrijker dan louter illustraties bij mijn schrijfsels. De eerste jaren in Australië had ik vrijwel niets anders te doen dan mijn nieuwe thuisland te ontdekken; deze verkenning werd mijn vertrekpunt. 
Eigenlijk is alles heel organisch gegroeid. Op dit moment komt mijn fotografie heel dicht in de buurt bij wat ik deed als prille schilder die met zijn ezeltje de hort op ging, op zoek naar locaties. 
Zijn er blogs op Tumblr die je ons kan aanraden?
In minder dan vijf jaar tijd ben ik beïnvloed en geïnspireerd door een enorm aantal Tumblrs. Er zijn zoveel mensen die hun eigen inhoud creëren, zelfs beroemde fotografen zoals Todd Hido. Ik volg ongeveer 1000 andere Tumblrs. 
Jamie Hladky - Fotograaf Jamie Hladky, de Tumblr van mijn partner in photographic crime.
Mahlstrom - Mijn eigen inspiratie-blog
My Friend Red - Fotograaf Paul Garcia
Alex Cretey Systermans - Fotograaf Alex Cretey Systermans
SLKTR. - Selektor magazine: een inspirerende lijst van fotografen op Tumblr
In A Clearing - Gecureerd door Joske Simmerlink
Bryan Schutmaat - Fotograaf Bryan Schutmaat
Nico Krijno - Nico Krijno is een Zuid-Afrikaanse fotograaf die geschifte stillevens in elkaar zet en fotografeert
Todd Hido - Fotograaf Todd Hido
Aurelio Madrid
Je suis perdu - Gecureerd door Winslow Laroche 
Hell - Een bizarre collectie selfies en vreemde collages
Ulvehund
Tot slot: waar mogen ze je midden in de nacht voor wakker maken?
Een foto-opportuniteit is altijd een goede reden, bijvoorbeeld om op een bepaalde plaats te geraken net voor zonsopgang. De eenzaamheid die je ervaart in het midden van de nacht is iets waar ik mee kan werken in mijn beelden. Ik vind het zalig om ‘s nachts rond te lopen, met mijn camera en statief, zonder pottenkijkers. 

Beeld: woutervandevoorde

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Wouter van de Voorde

      Hoi Wouter, vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Ik ben een 35-jarige Australische Belg, opgegroeid in een dorp op het Vlaamse platteland. Op mijn 18e begon ik aan de studies Schilderkunst gevolgd door Vrije Grafiek aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent. 

      Ik ben altijd geïnteresseerd geweest om verschillende media te gebruiken: schilderen, tekenen, diorama’s maken, etc. In 2006 leerde ik in Antwerpen een Australische kennen en twee jaar later verhuisden we van Gent naar Australië. 

      Intussen geef ik al vier jaar les in het middelbaar onderwijs (fotografie en digitale media) in de hoofdstad Canberra (niet Sydney zoals de meeste niet-Australiërs denken), wat ik combineer met mijn carrière als fotograaf. Ik ben nog steeds heel gepassioneerd over allerhande kunstvormen en sluit niet uit dat ik ooit terug begin te schilderen.

      Als fotograaf ben ik vooral een verkenner, een permanente toerist, steeds op zoek is naar de volgende ontdekking, om daarna alles zorgvuldig uit te puren en in kaart te brengen. 

      Je maakt hele bijzondere foto’s: ze hebben op de een of andere manier soms iets spookachtigs. Is dit een effect waar je bewust naar op zoek bent?

      Spookachtig is geen slecht adjectief om een deel van mijn werk te omschrijven. De afwezigheid van mensen in mijn beelden creëert ruimte voor spoken. De atmosfeer van een locatie is cruciaal en ik ben enorm kieskeurig op dat vlak. Het is een continue zoektocht naar het juiste licht, de ideale compositie en landschappen waar ik een stuk van mezelf in kwijt kan. 

      Voor een Vlaamse jongen heeft Australië iets oneindigs: ik kan hier ‘the bush’ inlopen en dan voorgoed spoorloos zijn. Dat idee zit voortdurend in mijn achterhoofd. Ik denk dat ik intussen een beetje verslaafd ben aan die onmetelijke leegte en uitgestrektheid van dit eiland-continent. Het is een luxe.

      In een recente serie (Hume Sunrise) documenteerde ik een stukje platteland tussen enkele snelwegen. Voor de zon opkwam strompelde ik  door de velden in de mist, ik waande me op een slagveld in de Eerste Wereldoorlog. Op zo’n momenten laat ik mij leiden door wat er zich in mijn hoofd afspeelt. (De foto bij dit interview komt uit deze reeks.)

      Ik ben niet vies van schoonheid. Beelden mogen mooi zijn, zolang er een verhaal is, een mysterie. Ik wil beelden maken waar de toeschouwer zelf in kan stappen en op verkenning in kan gaan. Details zijn erg belangrijk.

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Marjolein Schalk
Hoi! Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?
Ik ben Marjolein Schalk en ik werk vanuit onze studio die achter het huis is gesitueerd. Elke dag loop ik door mijn tuin naar mijn werk, ik moet dus goede smoesjes bedenken om nieuwe schoenen te kopen. 
Elke dag is trouwens niet waar: in het weekend ben ik ‘vrij’, al is de neiging om stiekem toch even achter de iMac te gaan zitten soms wel verleidelijk.
Je maakt samen met je man Jeroen strips, cartoons en allerlei andere soorten illustraties voor allerlei media. Werken jullie bij dit soort dingen samen aan één strip/illustratie, of levert ieder individueel werk per klant? En hoe werken jullie samen op projecten?
Samen met mijn man Jeroen run ik Studio De Leijer. We zijn gespecialiseerd in illustratie, strip en (animatie)film, waar we afzonderlijk en gezamenlijk aan werken. Opdrachtgevers zijn o.a. tijdschriften, kranten en tv. We maken veel humoristisch werk, althans, dat vinden wij zelf. 
We maakten De Eefje Wentelteefje TV Show, een 17-delige televisieserie voor VPRO’s Villa Achterwerk. Jeroen tekent de strip Eefje Wentelteefje, waar deze tv-serie op gebaseerd is. Ik maak geen strips, maar sinds kort wel cartoons.
Illustraties maken we meestal ieder voor zich, maar we bekijken elkaars werk en geven elkaar feedback en tips. Vroeger kleurde ik Jeroens tekeningen en strips in, maar dat doet hij nu bijna altijd zelf. Daardoor heb ik meer tijd voor mijn solo-opdrachten. Heel soms werken we samen aan één illustratie, maar meestal ieder voor zich.
In 2013 verscheen Niemand de deur uit! Vakantieboek voor thuisblijvers, dat we we met zijn tweeën bedacht, geschreven en getekend hebben. Dankzij ons vakantieboek kun je een stakantie (thuisblijfvakantie) beleven, zonder de deur uit te gaan. 
Als we met een nieuw gezamenlijk project (zoals een boek) bezig zijn, gaat het denkproces bijna continu door en is het moeilijk om het over iets anders te hebben. Door erover te praten, worden we steeds enthousiaster en krijgen we steeds meer en betere ideeën. De invallen gaan dan als een pingpongbal heen en weer, totdat we zelf niet eens meer weten wie met welk idee kwam. Dat is het voordeel van samen en thuis werken: het werk gaat altijd door. Het nadeel is: het werk gaat altijd door. Onze twee kinderen zorgen gelukkig voor wat afleiding, zodat we ook wel eens praten over games en films (zoon) of dansles en looming (dochter).[[MORE]]
Je bent behoorlijk actief op allerlei sociale media. Hoe belangrijk zijn sociale media voor jou als illustratrice? 
Sociale media zijn voor mij vrij belangrijk, omdat ik geen ‘koffieautomaatgesprekken’ heb met collega’s. Ik vind het een leuke afleiding om tijdens werktijd met andere mensen dan alleen Jeroen te communiceren, via Facebook of Twitter. 
Maar ik gebruik sociale media ook om ons werk te promoten en ik beheer daarvoor verschillende accounts, bijvoorbeeld voor Eefje Wentelteefje, Niemand de deur uit en Studio De Leijer. 
Het is ook effectief om te testen of iets gaat aanslaan, of er bijvoorbeeld om een cartoon gelachen wordt (duimpje omhoog of hartje). Bovendien is het voor mij wel handig gebleken om via sociale media meer naar buiten te treden, zodat zichtbaar wordt dat niet alleen Jeroen, maar ook ik tekeningen maak.
Jeroen treedt naast zijn tekenwerk regelmatig op (met lezingen of Eefje Wentelteefje-shows) en hij geeft les, dus hij heeft minder behoefte aan sociale media. Ik klink nu waarschijnlijk als een kluizenaar, en ik kan je vertellen: dat klopt ;-)
Aangezien ik zelf onze websites bijhoud, is het bijna vanzelfsprekend om vervolgens de nieuwtjes ook te delen via sociale media. Het leuke van Tumblr en Instagram is dat je ook buiten ons land je werk onder de aandacht kan brengen en dat ik illustrators kan ontdekken die me inspireren.
Ik kan me zo voorstellen dat je niet elke dag even geïnspireerd bent om te tekenen. Hoe ga je daarmee om?
Voor illustraties in opdracht baseer ik me op de tekst, daar vloeit dan vanzelf een bepaalde werkwijze of stijl uit voort.
Als ik vrij werk maak en niet veel inspiratie heb, sla ik een bladzijde open uit een van de vele boeken of tijdschriften die we hebben verzameld in de loop der jaren. Bij voorkeur iets met afbeeldingen die niet hedendaags zijn, dus uit een Libelle uit de jaren ‘50 of een boek over oude films. Als ik dan begin te tekenen, komt er meestal vanzelf wel iets uit. Soms bedenk ik dan nog een tekst die het geheel weer een andere betekenis geeft. 
Ik vind tv ook erg inspirerend, vooral programma’s waar merkwaardige uitspraken in voorkomen, zoals bij ‘De Rijdende Rechter’, ‘Het Familiediner’ of onze Tilburgse trots ‘Roy Donders, Stylist van het Zuiden’. 
's Avonds zit ik dan ook vaak bij de tv te tekenen en dan plaats ik de tekening meteen op Instagram, Tumblr, Facebook en/of Twitter. Overigens is het helaas niet zo dat ik elke dag kan tekenen, er zijn ook andere werkzaamheden die moeten gebeuren (zoals de vaatwasser uitruimen of potloden slijpen). Eigenlijk zou ik voor mezelf een pleidooi moeten houden om wat mínder sociale media te gebruiken, dan zou ik meer tijd overhouden om te tekenen.
En tot slot: zijn er nog blogs die je ons kunt aanraden?
Er zijn heel veel blogs die ik volg, maar vrijwel uitsluitend van tekenaars.
In Nederland kan ik de getalenteerde zusjes Stalinski aanraden: Eva (stalinski) en Anne (dailystalinski). Ze maken allebei geweldige illustraties en strips. En natuurlijk ons eigen blog studiodeleijer, waar je nieuws en illustraties van Jeroen en mij kunt vinden.
Verder vind ik de volgende blogs mooi, maf of megakomisch (in willekeurige volgorde): camillaperkins, nicholasstevenson, davidfullarton, hannahdraws, ianstevenson, cachetejack, angeladalinger, itsnobiggie, gregkletsel, ana-albero.
Illustratie: Marjolein Schalk

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Marjolein Schalk

      Hoi! Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Ik ben Marjolein Schalk en ik werk vanuit onze studio die achter het huis is gesitueerd. Elke dag loop ik door mijn tuin naar mijn werk, ik moet dus goede smoesjes bedenken om nieuwe schoenen te kopen. 

      Elke dag is trouwens niet waar: in het weekend ben ik ‘vrij’, al is de neiging om stiekem toch even achter de iMac te gaan zitten soms wel verleidelijk.

      Je maakt samen met je man Jeroen strips, cartoons en allerlei andere soorten illustraties voor allerlei media. Werken jullie bij dit soort dingen samen aan één strip/illustratie, of levert ieder individueel werk per klant? En hoe werken jullie samen op projecten?

      Samen met mijn man Jeroen run ik Studio De Leijer. We zijn gespecialiseerd in illustratie, strip en (animatie)film, waar we afzonderlijk en gezamenlijk aan werken. Opdrachtgevers zijn o.a. tijdschriften, kranten en tv. We maken veel humoristisch werk, althans, dat vinden wij zelf. 

      We maakten De Eefje Wentelteefje TV Show, een 17-delige televisieserie voor VPRO’s Villa Achterwerk. Jeroen tekent de strip Eefje Wentelteefje, waar deze tv-serie op gebaseerd is. Ik maak geen strips, maar sinds kort wel cartoons.

      Illustraties maken we meestal ieder voor zich, maar we bekijken elkaars werk en geven elkaar feedback en tips. Vroeger kleurde ik Jeroens tekeningen en strips in, maar dat doet hij nu bijna altijd zelf. Daardoor heb ik meer tijd voor mijn solo-opdrachten. Heel soms werken we samen aan één illustratie, maar meestal ieder voor zich.

      In 2013 verscheen Niemand de deur uit! Vakantieboek voor thuisblijvers, dat we we met zijn tweeën bedacht, geschreven en getekend hebben. Dankzij ons vakantieboek kun je een stakantie (thuisblijfvakantie) beleven, zonder de deur uit te gaan. 

      Als we met een nieuw gezamenlijk project (zoals een boek) bezig zijn, gaat het denkproces bijna continu door en is het moeilijk om het over iets anders te hebben. Door erover te praten, worden we steeds enthousiaster en krijgen we steeds meer en betere ideeën. De invallen gaan dan als een pingpongbal heen en weer, totdat we zelf niet eens meer weten wie met welk idee kwam. Dat is het voordeel van samen en thuis werken: het werk gaat altijd door. Het nadeel is: het werk gaat altijd door. Onze twee kinderen zorgen gelukkig voor wat afleiding, zodat we ook wel eens praten over games en films (zoon) of dansles en looming (dochter).

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Cyanne van den Houten
Hoi! Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?
Mijn naam is Cyanne van den Houten. Ik ben momenteel deel van de ontwerpstudio The Rodina. Ik ben grafisch ontwerper (in opleiding), maar hou me vooral veel bezig met nieuwe media.
Ik las op je site dat je in juni bij Walls & Words in Kapitaal een tijdelijke voedselbank had geopend. Kun je daar wat meer over vertellen?
Ik heb meegedaan met Walls & Words met mijn project: 1 MB = 10 GR. Hierbij heb ik gedurende 14 dagen een tijdelijke voedselbank opgericht, om te kunnen eten van wat ik maak. 
Om de materiële conditie van digitale media te onderzoeken heb ik voor dit project met verschillende mensen gegeten en gesproken. Van kauwgompjes ruilen voor 20 KB in Warschau tot complete diners door Nederland. Je vindt de documentatie hier. 
Je hebt al behoorlijk wat exposities op je naam staan. Welke sprongen er voor jou persoonlijk uit en waarom?
Meedoen aan de tentoonstelling Blueprint/Blauwdruk afgelopen jaar in Kunsthal KAdE was een toppertje. Hierbij kreeg ik de vraag om een Blauwdruk van mijn toekomstig oeuvre te maken (en de identiteit te ontwerpen). 
Ik maakte hiervoor het project Blueprint Encounter, 234 days and counting. Ik produceerde een interactieve installatie waarbij de bezoeker mijn toekomst/blauwdruk kon genereren. Dit uit het beeld wat ik 234 dagen lang produceerde (en tijdens de expositie ook nog aanvulde). 
Verder kijk ik heel erg uit naar ZEST No 1. De clubavond – expositie nacht die ik met 3 vrienden organiseer in Amsterdam Roest (18.07). [[MORE]]
Waarschijnlijk een vraag die je vaak wordt gesteld, maar waar komen jouw inspiratie en ideeën vandaan?
Inspiratie komt voornamelijk door mijn ogen. En mijn ideeën over ontwerp komen vanuit mijn visie, boeken, internet en gesprekken die vooral niet gerelateerd zijn aan grafisch ontwerp.  
En las ik nou goed dat je je ook aanbied als VJ?
Klopt. Gezien ik een hoop beeld maak, en VJ’en als live photoshoppen is. Ik ben sinds een half jaartje bezig met hoe licht een ruimte kan veranderen. En hoe je licht kan gebruiken om te laten zien wat er gebeurt in een ruimte, door bijvoorbeeld dit te visualiseren met een Kinect in een VJ-set. Dus sinds december vorig jaar, werk ik met verschillende vrienden samen, om feestjes te voorzien van een beeld.
Tot slot: waar mogen we je midden in de nacht voor wakker maken?
Mij wakker maken, midden in de nacht is nooit van toepassing.

Beeld: cyannevdh

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Cyanne van den Houten

      Hoi! Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Mijn naam is Cyanne van den Houten. Ik ben momenteel deel van de ontwerpstudio The Rodina. Ik ben grafisch ontwerper (in opleiding), maar hou me vooral veel bezig met nieuwe media.

      Ik las op je site dat je in juni bij Walls & Words in Kapitaal een tijdelijke voedselbank had geopend. Kun je daar wat meer over vertellen?

      Ik heb meegedaan met Walls & Words met mijn project: 1 MB = 10 GR. Hierbij heb ik gedurende 14 dagen een tijdelijke voedselbank opgericht, om te kunnen eten van wat ik maak. 

      Om de materiële conditie van digitale media te onderzoeken heb ik voor dit project met verschillende mensen gegeten en gesproken. Van kauwgompjes ruilen voor 20 KB in Warschau tot complete diners door Nederland. Je vindt de documentatie hier

      Je hebt al behoorlijk wat exposities op je naam staan. Welke sprongen er voor jou persoonlijk uit en waarom?

      Meedoen aan de tentoonstelling Blueprint/Blauwdruk afgelopen jaar in Kunsthal KAdE was een toppertje. Hierbij kreeg ik de vraag om een Blauwdruk van mijn toekomstig oeuvre te maken (en de identiteit te ontwerpen). 

      Ik maakte hiervoor het project Blueprint Encounter, 234 days and counting. Ik produceerde een interactieve installatie waarbij de bezoeker mijn toekomst/blauwdruk kon genereren. Dit uit het beeld wat ik 234 dagen lang produceerde (en tijdens de expositie ook nog aanvulde). 

      Verder kijk ik heel erg uit naar ZEST No 1. De clubavond – expositie nacht die ik met 3 vrienden organiseer in Amsterdam Roest (18.07).

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Jill van Thiel
Hoi! Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?
Ik ben Jill en zoals je kan weten via mijn Tumblr-pagina hou ik van eten en drinken. Het liefst zou ik hier mijn hele dag aan besteden en in de keuken staan, maar ik ben op dit moment aan het afstuderen aan de Hoge Hotelschool Den Haag vestiging Amsterdam en dus kan dat nu nog niet. Natuurlijk zorg ik er wel voor dat ik iedere dag nog genoeg tijd overhoud om in de keuken staan en lekkere dingen te maken - mijn vriend en vrienden profiteren er dan ook graag van! 
Je bent volgens je blog een echte foodie. Altijd al gek geweest op lekker eten?
Ik ben vanaf jongs af aan altijd al gek geweest op eten, mijn ouders hoefden toen ik klein was echt geen kindermenu te bestellen voor mij, dat was veel te saai. Ik wilde lekker eten. Nu heeft mijn opleiding er wel voor gezorgd dat ik steeds meer ben gaan proberen en eten echt ben gaan waarderen. De weken die ik in de keuken van Le Debut (het restaurant van de Hotelschool) heb gestaan hebben mijn liefde voor koken dan ook flink aangewakkerd. Maar ik hoef niet iedere avond te koken hoor, ik ga ook graag ergens eten! Van een simpele maar goede pastabar als Spaghetteria tot aan een fine-dining restaurant als Jaimie van Heije: ik word altijd vrolijk van goed eten. Het belangrijkste is dat er met liefde en passie wordt gekookt en ook met liefde wordt geserveerd. 
Wat zijn voor jou nou echte inspiratiebronnen als het op lekker eten en drinken aankomt?
Ik ben gek op het lezen van alle verschillende food magazines, die zorgen bij mij voor veel inspiratie, maar ook kookboeken doen het goed in mijn keuken. Mijn lievelingsboek is “No Time To Cook” van Donna Hay. Daarnaast speur ik internet natuurlijk ook af naar goede foodie-blogs.[[MORE]] 
Zijn er hier op Tumblr nog foodie-blogs die je ons kunt aanraden?
Er zijn een aantal blogs die ik leuk vind om bij te houden op Tumblr. Jamie Oliver’s Food Tube is altijd leuk, vanwege de filmpjes en de heerlijke recepten van Jamie Oliver. Daarnaast vind ik What Should I Eat For Breakfast Today een leuke blog, omdat er zoveel leuke ontbijttips op staan en je voor het ontbijt toch vaak op hetzelfde uitkomt, en hier kan ik echt inspiratie vandaan halen. 
Je blogt nog niet zo heel erg lang op Tumblr; vind je het een beetje gezellig hier?
Het is heel gezellig op Tumblr! Ik moet alleen wat actiever worden, maar dat komt helemaal goed! 
En tot slot: waar kunnen ze jou ‘s nachts voor wakker maken?
Dat is een hele goede vraag, ik heb zoveel verschillende dingen die ik heel erg lekker vind. Maar als ik toch moet kiezen is het goede mayonaise. Ik ben stiekem namelijk een beetje verslaafd aan mayonaise, en heb dan ook vrijwel altijd minimaal 4 verschillende soorten in de koelkast staan. Ik eet het dan ook eigenlijk overal bij, maar ach iedereen heeft een zwakte toch ;)? 
Beeld: jilleetendrinkt

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Jill van Thiel

      Hoi! Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Ik ben Jill en zoals je kan weten via mijn Tumblr-pagina hou ik van eten en drinken. Het liefst zou ik hier mijn hele dag aan besteden en in de keuken staan, maar ik ben op dit moment aan het afstuderen aan de Hoge Hotelschool Den Haag vestiging Amsterdam en dus kan dat nu nog niet. Natuurlijk zorg ik er wel voor dat ik iedere dag nog genoeg tijd overhoud om in de keuken staan en lekkere dingen te maken - mijn vriend en vrienden profiteren er dan ook graag van! 

      Je bent volgens je blog een echte foodie. Altijd al gek geweest op lekker eten?

      Ik ben vanaf jongs af aan altijd al gek geweest op eten, mijn ouders hoefden toen ik klein was echt geen kindermenu te bestellen voor mij, dat was veel te saai. Ik wilde lekker eten. Nu heeft mijn opleiding er wel voor gezorgd dat ik steeds meer ben gaan proberen en eten echt ben gaan waarderen. De weken die ik in de keuken van Le Debut (het restaurant van de Hotelschool) heb gestaan hebben mijn liefde voor koken dan ook flink aangewakkerd. Maar ik hoef niet iedere avond te koken hoor, ik ga ook graag ergens eten! Van een simpele maar goede pastabar als Spaghetteria tot aan een fine-dining restaurant als Jaimie van Heije: ik word altijd vrolijk van goed eten. Het belangrijkste is dat er met liefde en passie wordt gekookt en ook met liefde wordt geserveerd. 

      Wat zijn voor jou nou echte inspiratiebronnen als het op lekker eten en drinken aankomt?

      Ik ben gek op het lezen van alle verschillende food magazines, die zorgen bij mij voor veel inspiratie, maar ook kookboeken doen het goed in mijn keuken. Mijn lievelingsboek is “No Time To Cook” van Donna Hay. Daarnaast speur ik internet natuurlijk ook af naar goede foodie-blogs.

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Daniëlle Schel
Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal? 
Ik ben Daniëlle Schel en ik ben actrice en theatermaakster. Daarnaast werk ik in Tinkerbell, de leukste speelgoedwinkel van Amsterdam en woon ik samen met mijn vriend Mattijs.
 
Je was er vroeg bij met toneel; je begon op twaalfjarige leeftijd met lessen op de Jeugdtheaterschool in Amsterdam. Altijd geweten dat je deze kant op wou?

Nou nee eigenlijk niet, ik vond het wel altijd heerlijk om te doen hoor, tussen de schuifdeuren in pyjama dansjes doen met m’n zusje, optreden voor m’n ouders. Maar ik heb geen moment het besef gehad dat het je beroep zou kunnen worden. Op de middelbare school waren er al snel hele andere dingen belangrijk. Ik stopte met de Jeugdtheaterschool, ging keihard puberen en werd ontzettend onzeker en opstandig. Na het moeizaam doorlopen van de middelbare school was ik eindelijk klaar. Ik ben een jaar in de thuiszorg gaan werken, en toen kwam toch de vraag, wat ga je doen? Uit pure onwetendheid ben ik gaan googelen op theater gerelateerde studies en deed uiteindelijk stiekem auditie in Amsterdam. Ik had niemand verteld van mijn auditie, en toen ik het nieuws kreeg dat ik door was naar de tweede ronde heb ik het aan mijn ouders verteld. Dat vonden ze wel weer typisch. In 2007 studeerde ik af met de voorstelling “Ben ik Dan?!”[[MORE]]
Je won met je eerste solovoorstelling meteen de juryprijs bij het Café Theater Festival 2011 in Utrecht. Kun je je nog herinneren wat er op dat moment door je heen ging?
Ik was heel verbaasd en super blij! Ik wist niet dat er een juryprijs was, het was het eerste jaar dat er een juryprijs werd uitgereikt. Het was echt een boost. Een aantal maanden daarvoor besloot ik me in te schrijven met de solovoorstelling “Onderweg”.
“Onderweg” is gemaakt uit een verlangen om een keer iets helemaal alleen te maken. Dus ik wilde mijn eigen tekst schrijven, mijn eigen vorm kiezen en zelf bepalen hoe ik dat ging spelen. Een uitdaging waarin ik vooral wilde kijken wat ik ervan zou bakken zonder compromissen te sluiten, en of dat stukje eigenheid aansluiting zou vinden bij het publiek. Vol goede moed ging ik aan het werk, maar naarmate de tijd verstreek en de lol van mijn eigen grapjes er na te vaak repeteren ook wel vanaf was, werd ik onzeker. “Moet er niet iemand naar kijken? Zal het allemaal wel een geheel worden?” Maar toen dacht ik: Daan, wat kan je nou gebeuren? Of je staat een weekend voor lul, of het wordt wel leuk… Het weekend was meer dan leuk, en zeer waardevol voor mij als theatermaker. De juryprijs was een kers op de taart!
Waar ben je op dit moment mee bezig? 
Momenteel ben ik bezig met het maken van een nieuwe festivalvoorstelling “Op goed geluk(t)” over een vrouw die zichzelf door haar eigen perfectionisme behoorlijk in de weg zit. Het wordt wederom een tragikomische voorstelling, net als “Onderweg”, dus er valt genoeg te grinniken. Ik speel graag stuntelende personages, die zichzelf niet altijd even correct in de hand hebben. Op goed geluk(t) zal in september voor het eerst te zien zijn op het Wilhelmina Huiskamer Festival in Amsterdam. 
Als solofestivalartiest kom ik veel dezelfde gezichten tegen, artiesten die net als ik ook met hun voorstelling door het land reizen en vaak op diverse locaties spelen. Samen met een collega/vriendin ontstond het idee om onze krachten te bundelen en een theatrale avond met solovoorstellingen te organiseren. 
3 voorstellingen voor de prijs van 1 theaterkaartje: De Eenzamers. Aankomende donderdag 15 mei spelen we met De Eenzamers in De Nieuwe Anita in Amsterdam. Check het programma hier. 
Tevens speel ik deze zomer als actrice in de kindervoorstellingen van Theatergroep Smoesjes.
Hoe belangrijk is sociale media voor jou als theatermaakster?
Belangrijk. Het is DE manier om je publiek te bereiken.  Het is toegankelijk, goedkoop, overzichtelijk, direct daar waar je het wilt hebben, en ik vind “delen” in elke vorm een uitvinding! 
Tot slot: heb je nog tips voor aspirerende actrices en acteurs?
Ga zoveel mogelijk zien. Theater kijken geeft inspiratie om theater te maken. Een briljante monoloog in een film, een bepaalde houding op het toneel, leer, kopieer en maak er uiteindelijk iets persoonlijks van. Sla het op en het zal op het juiste moment weer naar boven komen, of een variatie daarvan. Zie veel en laat je inspireren.
Gooi jezelf voor de leeuwen en speel zoveel mogelijk. Of je actrice of muzikant bent - spelen voor onbekend publiek maakt je scherper en is belangrijk voor je ontwikkeling. Wees niet bang om te falen, neem af en toe het risico om voor lul te staan en volg je eigen weg.
Bedankt Daniëlle!
Beeld: danielleschel

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Daniëlle Schel

      Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Ik ben Daniëlle Schel en ik ben actrice en theatermaakster. Daarnaast werk ik in Tinkerbell, de leukste speelgoedwinkel van Amsterdam en woon ik samen met mijn vriend Mattijs.


      Je was er vroeg bij met toneel; je begon op twaalfjarige leeftijd met lessen op de Jeugdtheaterschool in Amsterdam. Altijd geweten dat je deze kant op wou?


      Nou nee eigenlijk niet, ik vond het wel altijd heerlijk om te doen hoor, tussen de schuifdeuren in pyjama dansjes doen met m’n zusje, optreden voor m’n ouders. Maar ik heb geen moment het besef gehad dat het je beroep zou kunnen worden. Op de middelbare school waren er al snel hele andere dingen belangrijk. Ik stopte met de Jeugdtheaterschool, ging keihard puberen en werd ontzettend onzeker en opstandig. Na het moeizaam doorlopen van de middelbare school was ik eindelijk klaar. Ik ben een jaar in de thuiszorg gaan werken, en toen kwam toch de vraag, wat ga je doen? Uit pure onwetendheid ben ik gaan googelen op theater gerelateerde studies en deed uiteindelijk stiekem auditie in Amsterdam. Ik had niemand verteld van mijn auditie, en toen ik het nieuws kreeg dat ik door was naar de tweede ronde heb ik het aan mijn ouders verteld. Dat vonden ze wel weer typisch. In 2007 studeerde ik af met de voorstelling “Ben ik Dan?!”

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Rebecca Boektje van mytravelboektje
Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?
Hoi! Ik ben Rebecca Boektje, 30 jaar (time flies…) en ik ben geboren en getogen in Den Haag. Ik woon in Amsterdam, aan het park, met de liefde van mijn leven, in het huis van onze dromen. Nou ja, bíjna dan, want we zijn nog volop aan het verbouwen.
In het dagelijks leven ben ik actrice, locatiemanager bij Boomerang Media, freelance creative & producer, foodie (always hungry), blogger en continu bezig met het bedenken van the next best trip ;-) Al deze dingen komen samen in mijn nieuwste liefde: My Travel Boektje.
My Travel Boektje is ontstaan door een combinatie van business and pleasure. Omdat ik voor mijn werk als locatiemanager (wat ik al ruim 7 jaar doe) altijd op zoek ben naar de coolste restaurants, hipste clubs en meest toffe lunch tentjes, rij ik dagelijks door heel Nederland om deze hotspots te scouten. Zodra ik de tijd heb en mijn bankrekening het ook maar enigszins toelaat boek ik een trip. Controlfreak als ik ben ga ik altijd extreem goed voorbereid op reis. Niet dat ik niets aan het toeval overlaat, nee juist wel, want dat is het toffe van reizen. De onverwachte ontmoetingen, spontane gebeurtenissen en de ‘hidden gems’ die maken reizen zo gaaf. Maar ik heb altijd een hele rits met tips achter de hand. Just in case…  Al mijn reisavonturen schrijf ik op in een reisdagboek zodat ik van elke reis een leuke herinnering heb want ik maak altijd zóveel mee, soms vergeet je de helft! Door deze dagboekjes kan ik ook gemakkelijk alle tips met iedereen delen en vergeet je nooit hoe dat ene leuke tentje met die lekkere smoothies daar en daar ook alweer heette. Fotograferen is een andere hobby en of het nou de natuur, mijn eten of een bijzondere voorbijganger is, met mijn camera ben ik niet te stoppen. Ik wilde op een leuke manier mijn reisboekjes vol tips, foto’s en avonturen delen en zo werd My Travel Boektje geboren.[[MORE]]
Een moeilijke vraag wellicht, maar wat is van alle plekken en landen waar je bent geweest, je favoriete top 3? En waarom?
Wauw… dit is echt een lastige. Elke stad heeft altijd wel iets gaafs of bijzonders. Daarnaast vind ik zoveel verschillende dingen leuk, citytrippen of eilandhoppen of juist back to nature. Allemaal heel verschillende dingen maar even leuk.
Hier komt’ie:
Koh Yao Yai/Noi móet in deze top 3 voorkomen. Ik ben vorig jaar 2 keer naar Thailand geweest en we hebben in totaal wel 15 eilandjes en steden bezocht maar de 2 Koh Yao-eilanden waren geweldig gaaf. Nog niet ontdekt door hordes toeristen dus nog heel authentiek, maar wel genoeg te doen en te beleven. Een mix tussen adembenemende stranden, ongerepte natuur, local eettentjes en mooie luxe resorts. Perfect.
Reykjavik moet ik ook echt noemen, alleen al omdat het voor velen niet de meest logische keuze is als bestemming voor een city trip maar wel een te gekke! IJsland is geweldig. The Blue Lagoon is een van de meest bijzondere dingen die je kunt meemaken, het landschap is prachtig, de restaurants hip en trendy en de bars open tot je niet meer op je voeten kunt staan. Eigenlijk heeft IJsland alles.
New York/The Big Apple. Ik voel mij er thuis al kan je verdrinken in de anonimiteit. Ik vind het heerlijk om door de hippe vintage straatjes in Soho te banjeren maar hardcore shoppen in de sneakershops op W-Broadway is ook een van mijn favoriete bezigheden. Picknicken in Central Park, cocktails in Meatpacking district, ontbijten als een echte local in een van de vele deli’s en ‘s avonds eten in de coolste restaurants die zich na het toetje ontpoppen als nachtclub. Het nachtleven in New York is gewoon altijd een feest, waar je ook bent. Alle restaurants hebben the total package. Goede muziek, heerlijk eten, fantastische cocktails en the best service ever. Nederlanders zijn zo stug en het ‘doe nou maar normaal dan doen we al gek genoeg’ gevoel wat hier heerst is soms zo bekrompen. New Yorkers zijn volgens ons fake maar ik vind ze juist heerlijk outgoing. Waarom zou je niet een wildvreemde op straat groeten of een complimentje geven omdat je haar jasje “just awesome” vindt? Those New Yorkers, they make my day!
Een van jouw grote liefdes is dus reizen. Waar komt deze liefde vandaan en hoeveel tijd spendeer je denk je wekelijks aan je blog?
Wat ik zo leuk vind aan reizen is het ontdekken. Het ontdekken van nieuwe plekken, culturen, plaatsen, gerechten: alles! Dit zat er vroeger al in, als baby’tje was ik continu op ontdekkingsreis en je kon mij echt geen seconde alleen laten… 
Als wij vroeger op vakantie gingen en we aankwamen op de plaats van bestemming zei mijn vader altijd “kom op meiden wij gaan even de buurt verkennen” zo kon mama in alle rust de koffers uitpakken en gingen wij op ontdekkingstocht. Waar zit de bakker, waar kan je ijsjes halen, hoe kom je het snelst bij het strand en heel belangrijk: waar is het zwembad.
Dus je kan wel zeggen dat het er met de paplepel is ingegoten dat ontdekken. 
Wekelijks spendeer ik ongeveer 8 uur aan mijn blog, verdeeld over een aantal dagen. Ik ben altijd op zoek naar de leukste plekken, of bezig met het plannen en organiseren van een nieuwe reis, vergaren van tips, schrijven en updaten van blogs, maken van foto’s en het bedenken van recepten, het updaten van mijn bucketlist of aan het zoeken naar iets anders nieuws leuks. Als ik kon zou ik er het liefst 24/7 mee bezig zijn.
Ik ben nog maar 2,5 maand bezig met mijn blog en heb al zoveel leuke positieve reacties gekregen dat ik hier de rest van mijn leven mee door zal gaan!
Vind je online inspiratie voor nieuwe bestemmingen? 
Meestal als ik een bestemming heb gekozen ga ik direct driftig googelen. Want dan begint de pret. De voorpret vind ik namelijk het allerleukst! Ik ben de hele dag reissites aan het bezoeken, google op elke zoekactie die ik kan bedenken, post op Facebook een berichtje of vrienden goeie tips hebben en kennissen uit het buitenland mail ik ook altijd. Tumblr is ook een grote steun want hier vind je vaak een heel scala aan geweldige foto’s en plaatjes die onweerstaanbaar zijn en vaak weet je direct: dit moet ik zien, hier moet ik heen.
Zijn er blogs hier op Tumblr die je ons aan kunt raden?
Tumblr is voor mij een onuitputtelijke bron van inspiratie. Je kunt uren verdwalen in een wereld vol inspirerende quotes, waanzinnige plekken en de mooiste en lekkerste gerechten. Soms als ik te lang op een van de foodblogs zit dan ontwaak ik uit mijn Tumblr trip door het knorren van mijn maag… Mijn nieuwste ontdekking op Tumblr is de blog Favoroute. Hier kan je je persoonlijke reisroutes delen met anderen. Een soort reismarktplaats door en voor reizigers. Dit is onwijs handig want ik heb niks met alle gesponsorde reisbureauroutes en -tips, ik wil échte tips van échte mensen en die vind je hier!
Rebecca, bedankt en save travels!
Beeld: @rebeccaboektje

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Rebecca Boektje van mytravelboektje

      Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Hoi! Ik ben Rebecca Boektje, 30 jaar (time flies…) en ik ben geboren en getogen in Den Haag. Ik woon in Amsterdam, aan het park, met de liefde van mijn leven, in het huis van onze dromen. Nou ja, bíjna dan, want we zijn nog volop aan het verbouwen.

      In het dagelijks leven ben ik actrice, locatiemanager bij Boomerang Media, freelance creative & producer, foodie (always hungry), blogger en continu bezig met het bedenken van the next best trip ;-) Al deze dingen komen samen in mijn nieuwste liefde: My Travel Boektje.

      My Travel Boektje is ontstaan door een combinatie van business and pleasure. Omdat ik voor mijn werk als locatiemanager (wat ik al ruim 7 jaar doe) altijd op zoek ben naar de coolste restaurants, hipste clubs en meest toffe lunch tentjes, rij ik dagelijks door heel Nederland om deze hotspots te scouten. Zodra ik de tijd heb en mijn bankrekening het ook maar enigszins toelaat boek ik een trip. Controlfreak als ik ben ga ik altijd extreem goed voorbereid op reis. Niet dat ik niets aan het toeval overlaat, nee juist wel, want dat is het toffe van reizen. De onverwachte ontmoetingen, spontane gebeurtenissen en de ‘hidden gems’ die maken reizen zo gaaf. Maar ik heb altijd een hele rits met tips achter de hand. Just in case…  Al mijn reisavonturen schrijf ik op in een reisdagboek zodat ik van elke reis een leuke herinnering heb want ik maak altijd zóveel mee, soms vergeet je de helft! Door deze dagboekjes kan ik ook gemakkelijk alle tips met iedereen delen en vergeet je nooit hoe dat ene leuke tentje met die lekkere smoothies daar en daar ook alweer heette. Fotograferen is een andere hobby en of het nou de natuur, mijn eten of een bijzondere voorbijganger is, met mijn camera ben ik niet te stoppen. Ik wilde op een leuke manier mijn reisboekjes vol tips, foto’s en avonturen delen en zo werd My Travel Boektje geboren.

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: kawingfalkena
Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?
Mijn naam is Ka Wing Falkena. Ik ben 24 jaar en ik studeer Media & Cultuur en Rechtsgeleerdheid aan de UvA. Naast het studeren houd ik mij veel bezig met muziek, films en vooral fotografie. Dat laatste begon eerst als een kleine hobby en dat is de laatste jaren uitgegroeid tot een grote passie waar ik deels van kan leven. Dat is natuurlijk mooi meegenomen. Qua fotografie houd ik mij vooral bezig met straatfotografie en dat betekent dat ik vaak in Amsterdam op straat te vinden ben met een camera in mijn handen.
Ik zie op je blog veel zwart-witfoto’s; gaat hier je voorkeur naar uit?
Mijn voorkeur gaat inderdaad uit naar zwart-wit foto’s. Het is niet zo dat ik kleurenfoto’s totaal niet mooi vind, maar ik vind wel dat kleuren vaak afleiden van de foto. Je gaat eerder letten op randzaken die een grappig of speciale kleur hebben, terwijl de foto daar helemaal niet om gaat. Bij zwart-wit foto’s is de kijker gedwongen om alleen te kijken naar de scène die wordt voorgeschoteld.[[MORE]]
Heb je in Amsterdam favoriete plekken om te fotograferen?
Het maakt mij eigenlijk niet zoveel uit waar in Amsterdam ik ben. Het feit dat ik nog studeer en het gebouw in het Centrum staat zorgt er wel voor dat ik vooral daar in de buurt vaak ben te vinden. Het voordeel van het Centrum, zoals het Damrak, Rokin, Waterlooplein of de Nieuwmarkt is dat het altijd druk is en er gebeurt altijd wel iets. Dat zorgt er bij mij in ieder geval voor dat ik, ook al ben ik op dat moment niet per se geïnspireerd om te fotograferen, er wel meteen zin in heb.
Worden mensen wel eens boos als je ongevraagd foto’s van ze maakt? Hoe ga je daar mee om?
Het is mij nog niet overkomen dat mensen erg boos worden, nadat ik een foto heb gemaakt. Mensen vragen dan wel waarvoor ik het doe en dan maak ik meestal gewoon een vriendelijk praatje met daarbij de uitleg dat ik het slechts voor mezelf doe en dat ik er verder praktisch niets mee ga doen. Ik ken wel genoeg straatfotografen die wel in aanraking komen met mensen die agressief reageren. Het gaat er dan denk ik vooral om om kalm ermee om te gaan en vooral niet paniekerig over te komen. En als je een beetje meegaat met de ergernis van de persoon, want ik kan me soms best voorstellen dat het vervelend kan zijn, en kan uitleggen waarom je de foto maakt (bijvoorbeeld: “Ik vind je pet leuk”, “ik vond het een mooi beeld”). Dan kom je al een heel eind.
Wat maakt volgens jou een foto goed?
Wat een foto goed maakt is gelukkig erg moeilijk en misschien wel onmogelijk om concreet uit te leggen. Het is voor iedereen anders en het ligt er aan wat voor stijl fotograferen iemand heeft. Ik ken genoeg straatfotografen die vinden dat een foto pas interessant wordt wanneer je zeer dichtbij je subject bent. Op die manier voel je als kijker ook de spanning tussen de fotograaf en die persoon. Ik merk dat ik zelf weer een totaal andere stijl heb, wat ook straatfotografie is, maar de resulterende foto’s zijn onmogelijk te vergelijken. 
Misschien is een antwoord op de vraag alleen te formuleren, wanneer je het zo abstract mogelijk benaderd. Een foto is dan pas goed in mijn ogen als een bepaald verwonderd gevoel wordt opgeroepen. Dat kan zowel een gevoel van ongemakkelijkheid zijn, als een gevoel van overweldiging. Hoe minder gevoel een foto oproept, des te minder de kwaliteit van de foto, denk ik.
En tot slot: wat voor rol spelen de sociale media in jouw fotografie?
Sociale media zijn zeer belangrijk voor mijn fotografie. Het is de meest handige manier om zoveel mogelijk mensen te bereiken die geïnteresseerd zijn in fotografie. Dat heeft natuurlijk ook een keerzijde. Tegenwoordig pakken een ongelooflijk aantal mensen een camera op om wat foto’s te maken om die vervolgens op hun eigen website te plaatsen. Dit zorgt ervoor dat het erg moeilijk is om te filteren. Oftewel het is moeilijk om mijzelf te onderscheiden en veel mensen te bereiken en het is moeilijk voor anderen om mij te vinden wanneer zij dat zouden willen. En vaak is het zo dat de mensen die het meest bereikt worden, niet per se het beste zijn van iedereen. Zij hebben de manier van online marketing het best begrepen en zijn daar waarschijnlijk het meest actief mee bezig. 
Desalniettemin wegen de nadelen van sociale media niet op tegenover de voordelen ervan. Ik vind het leuk om veel andere fotografen hun werk te bekijken en dat kan zeer gemakkelijk met platformen zoals Tumblr, 500PX en Facebook. En ik kan mijn werk gemakkelijk en snel verspreiden onder meer mensen dan ik zou kunnen doen zonder sociale media.
Beeld: Ka Wing Falkena

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: kawingfalkena

      Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Mijn naam is Ka Wing Falkena. Ik ben 24 jaar en ik studeer Media & Cultuur en Rechtsgeleerdheid aan de UvA. Naast het studeren houd ik mij veel bezig met muziek, films en vooral fotografie. Dat laatste begon eerst als een kleine hobby en dat is de laatste jaren uitgegroeid tot een grote passie waar ik deels van kan leven. Dat is natuurlijk mooi meegenomen. Qua fotografie houd ik mij vooral bezig met straatfotografie en dat betekent dat ik vaak in Amsterdam op straat te vinden ben met een camera in mijn handen.

      Ik zie op je blog veel zwart-witfoto’s; gaat hier je voorkeur naar uit?

      Mijn voorkeur gaat inderdaad uit naar zwart-wit foto’s. Het is niet zo dat ik kleurenfoto’s totaal niet mooi vind, maar ik vind wel dat kleuren vaak afleiden van de foto. Je gaat eerder letten op randzaken die een grappig of speciale kleur hebben, terwijl de foto daar helemaal niet om gaat. Bij zwart-wit foto’s is de kijker gedwongen om alleen te kijken naar de scène die wordt voorgeschoteld.

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Johannes Richters
Hoi! Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?Ik ben Johannes, 28 jaar en ik woon samen met mijn vriendin en zoontje van 2 in metropool Assen. Werken doe ik bij Reclameland, een online drukkerij waar ik bestanden controleer, opmaakklussen verzorg en mensen begeleid die bestanden willen aanleveren die gedrukt moeten worden.Je verzamelt op je blog de meest uiteenlopende illustraties. Waar komt deze liefde voor illustraties vandaan en hoeveel tijd spendeer je per week aan je blog?Ruim twee jaar geleden heb ik besloten om zelf een geboortekaartje te illustreren voor mijn zoontje. Om inspiratie op te doen ben ik gaan rondstruinen op het web. Ik merkte dat ik vrolijk werd van al die mooie ‘laagdrempelige’ illustraties! Ik maakte een blog aan bij Tumblr als verzameling voor mezelf. Al gauw merkte ik dat steeds meer mensen ook vrolijk werden van mijn verzameling. Het is nu een online museum geworden met bijna 8000 vaste bezoekers. Ik heb niet zoveel eisen. Elke mooie illustratie van bekende of onbekende illustrators verdienen een plekje op mijn blog. Altijd met naam en link naar hun eigen site. Ik hou mij niet vast aan 1 bepaalde thema of stijl. Hoeveel tijd ik eraan spendeer varieert. De ene keer duurt het even voordat ik echt iets moois tegenkom en de andere keer post ik zo 3 dagen achterelkaar een bulk mooie illustraties.[[MORE]] Maak je zelf ook illustraties?
Nog lang niet goed genoeg voor mijn blog hahaha. Ik ben er dan ook te weinig mee bezig. Het lijkt mij wel leuk om ooit een prentenboek voor mezelf en kleine kringen te maken. Wie weet komt het er ooit van. Kun je uit je verzameling op je blog een paar favoriete illustraties of illustratoren noemen?
Ik ben eigenlijk jaloers op elke illustrator die je op mijn blog tegenkomt, maar waar ik echt heel vrolijk van word: Kate Hindley, JooHee Yoon, Jon Klassen, Tom Schamp, Fiep Westendorp, Alain Gree… Stop. Dit worden er teveel, volgende vraag?Tot slot: zijn er blogs hier op Tumblr die je ons aan kan raden?
Het moge duidelijk zijn dat ik een plaatjeskijker ben. Life.tumblr.com Tumblr’t de ene naar de andere mooie, schokkende, hartverscheurende foto. Een hele rits topillustrators met hun werk en meer achtergrondinformatie: Illustrationmundoblog.tumblr.com. En nog meer plaatjes: Allakinda.tumblr.com voor animatie’s, kunst en illustraties.
Foto: Johannes Richters

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Johannes Richters

      Hoi! Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?

      Ik ben Johannes, 28 jaar en ik woon samen met mijn vriendin en zoontje van 2 in metropool Assen. Werken doe ik bij Reclameland, een online drukkerij waar ik bestanden controleer, opmaakklussen verzorg en mensen begeleid die bestanden willen aanleveren die gedrukt moeten worden.

      Je verzamelt op je blog de meest uiteenlopende illustraties. Waar komt deze liefde voor illustraties vandaan en hoeveel tijd spendeer je per week aan je blog?

      Ruim twee jaar geleden heb ik besloten om zelf een geboortekaartje te illustreren voor mijn zoontje. Om inspiratie op te doen ben ik gaan rondstruinen op het web. Ik merkte dat ik vrolijk werd van al die mooie ‘laagdrempelige’ illustraties! Ik maakte een blog aan bij Tumblr als verzameling voor mezelf. Al gauw merkte ik dat steeds meer mensen ook vrolijk werden van mijn verzameling. Het is nu een online museum geworden met bijna 8000 vaste bezoekers. Ik heb niet zoveel eisen. Elke mooie illustratie van bekende of onbekende illustrators verdienen een plekje op mijn blog. Altijd met naam en link naar hun eigen site. Ik hou mij niet vast aan 1 bepaalde thema of stijl.

      Hoeveel tijd ik eraan spendeer varieert. De ene keer duurt het even voordat ik echt iets moois tegenkom en de andere keer post ik zo 3 dagen achterelkaar een bulk mooie illustraties.

      Lees verder

    • Tumblr-gebruiker in de spotlight: Marie Laurence en Pauline van Sushi & Stiletto’s
Vertel eens wat over jezelf: wie zijn jullie en wat doen jullie zoal?
Wij zijn Marie Laurence en Pauline (23 en 24 jaar) en al jaren goede vriendinnen. We leerden elkaar kennen op dansles.Tijdens de balletles hadden we het ontzettend vaak met elkaar over mode en make-up, een vriendschap was geboren! Samen hebben we dan ook ‘Sushi & Stiletto’s’ opgericht: een combinatie van onze passies voor mode, lifestyle en beauty, maar ook voor sushi J. 
Beiden studeren we nog naast het runnen van de blog. Marie Laurence studeert kunstwetenschappen en Pauline communicatiewetenschappen. Later zien we onszelf absoluut iets doen in de commerciële sector![[MORE]]
Jullie bloggen over make-up, mode en lifestyle in het algemeen. Wat zijn volgens jullie op deze vlakken de hoogtepunten geweest van 2013?
Op fashionvlak springt de peplum-trend er voor ons uit. Dit model accentueert de taille en zorgt voor een instant glamour gevoel! Verder waren wij beiden grote fan van de wedgesneaker-trend. Deze zorgt voor een comfy outfit, met toch die nodige elegantie. Ook opvallende kettingen (gecombineerd met een simpele outfit!) vonden we een hoogtepunt van 2013. Zo’n ketting kan een rustige outfit onmiddellijk omtoveren tot iets speciaals.
Op vlak van make-up zijn we enorm fan van de meer aangezette wenkbrauwen. Een mooi bijgetekende wenkbrauw zorgt voor karakter en power in het gezicht. Ook de opvallende (matte) lipkleuren die het straatbeeld sierden vonden we een schitterende trend. En natuurlijk mag de Limited Edition ‘Rihanna <3 MAC’-collectie niet ontbreken! Pauline kan niet meer leven zonder haar RiRi Woo-lipstick!
Een lifestyle trend die we enkel nog meer kunnen aanmoedigen is de grote opkomst van de vele koffiebars. We zorgen er dan ook voor dat we geregeld in andere steden de nieuwste koffiebars gaan uitproberen. De calorieën van een latte met karamel hebben we er graag voor over!
Zijn er andere bloggers die jullie inspireren? 
Een Belgische blog (voornamelijk beauty) waar we beiden veel bewondering voor hebben is Joliette.be. Haar blog heeft een fantastisch design, en de foto’s zijn fantastisch! Ook de blog van Sofie van Fashionata.com mag niet ontbreken in het lijstje. We volgen haar blog als sinds het ontstaan ervan, en hebben de blog zien groeien en evolueren! Zij is absoluut een voorbeeld voor ons van hoever een blogger het kan schoppen!
Krijgen jullie hier op Tumblr veel reacties?
We krijgen af en toe een reactie op Tumblr, voornamelijk dan ‘vind ik leuks’. Nu we door Tumblr gefeatured zijn op de ‘Spotlight-page’ zien we een groei in onze volgers. Thanks Tumblr!  
XO Pauline & Marie Laurence
Foto: Marie Laurence en Pauline

      Tumblr-gebruiker in de spotlight: Marie Laurence en Pauline van Sushi & Stiletto’s

      Vertel eens wat over jezelf: wie zijn jullie en wat doen jullie zoal?

      Wij zijn Marie Laurence en Pauline (23 en 24 jaar) en al jaren goede vriendinnen. We leerden elkaar kennen op dansles.Tijdens de balletles hadden we het ontzettend vaak met elkaar over mode en make-up, een vriendschap was geboren! Samen hebben we dan ook ‘Sushi & Stiletto’s’ opgericht: een combinatie van onze passies voor mode, lifestyle en beauty, maar ook voor sushi J.

      Beiden studeren we nog naast het runnen van de blog. Marie Laurence studeert kunstwetenschappen en Pauline communicatiewetenschappen. Later zien we onszelf absoluut iets doen in de commerciële sector!

      Lees verder