#gebruikers
-
![Deze week maken we kennis met Femke Terpstra en Susanne Kuiper van de blog oldtimers. Ze hebben samen een creatief communicatiebureau gehad (studio Breedbeeld), en na vier jaar samengewerkt te hebben, werkt Femke tegenwoordig als Jongeren Adviseur bij het Rode Kruis en doet Susanne studio Breedbeeld solo.
[[MORE]]
Jullie blog oldtimers draait om ouderen en het beeld dat jongeren van ouderen hebben. Kunnen jullie ons wat meer vertellen over het idee erachter en waarom jullie deze blog zijn begonnen?
Hoewel we niet meer samenwerken voor studio Breedbeeld, doen we ons oldtimer project nog wel samen, daar ligt echt ons hart. Naast ons dagelijks werk hebben we onszelf de missie gesteld om de beeldvorming over oud bij jong positief te beïnvloeden. We staan aan de vooravond van een veranderende maatschappij. Je kan niet meer om de vergrijzing heen en jongeren voelen een enorme prestatiedruk om juist nu ze jong zijn te presteren. Als je net als ons werkzaam bent in de marketing & communicatie, dan merk je dat alles is gericht op jong. Wij vinden dit een gemiste kans; oud kan ook heel inspirerend zijn, maar het moet wel op een andere manier gebracht worden.
1+1=2
Onze doelstelling: de beeldvorming van jong (20-35) over oud (70+) positief beïnvloeden.
Laat zien dat ouderen heel inspirerend kunnen zijn: creatief, wijs, avontuurlijk, sportief, muzikaal, stijlvol enzovoorts. Gebruik inspirerend beeld. Maak ouderen van nu.
Laat zien dat ouderen van waarde zijn, dat ze veel waardevolle vaardigheden en kennis hebben. Je kan een hoop leren van ouderen.
Hierdoor veranderen we het beeld over oud bij jong, en zorgen we er misschien ook voor dat jong niet meer zo’n enorme druk voelt om juist nu te presteren.Op Tumbler houden we ons bezig met het verzamelen van voorbeelden waarop oud op een inspirerende manier wordt neergezet. Verder zijn we nog een Oldtimers platform aan het oprichten; een platform waar je masterclasses kan volgen bij echte Oldtimers. Denk hierbij aan een Masterclass Pijproken, Masterclass Moestuinieren, Masterclass Vogelskijken, Masterclass Tap Dance en noem maar op. Ook willen we een Oldtimersfestival organiseren. Dit is een cultureel festival waar oud en jong samen komen.Wat is het mooiste initiatief of idee omtrent ‘oldtimers’ dat jullie in de loop der tijd zijn tegengekomen?Wat we eigenlijk het mooiste vinden van/aan ons blog is de hoeveelheid initiatieven die ouderen al op een andere manier in beeld brengt. Dus onze blog in zijn geheel, die vinden we het mooist!En tot slot, hoe zijn jullie eigenlijk op Tumblr terechtgekomen? Was er iets wat jullie specifiek aansprak in het platform of was het meer toeval?We hadden weleens van Tumblr gehoord, via via denk ik, maar heel bewust was het eigenlijk niet. Tumblr werkt wel echt heel prettig.
Femke & Susanne, bedankt!](http://24.media.tumblr.com/451c2cb6a692d0be07ab84ff98d1affe/tumblr_mn3dpkJG1y1rrn2efo1_1280.jpg)
Deze week maken we kennis met Femke Terpstra en Susanne Kuiper van de blog oldtimers. Ze hebben samen een creatief communicatiebureau gehad (studio Breedbeeld), en na vier jaar samengewerkt te hebben, werkt Femke tegenwoordig als Jongeren Adviseur bij het Rode Kruis en doet Susanne studio Breedbeeld solo.
-
![Rosa (links) en Sabine (rechts) zijn de creatievelingen achter The Material List; een fantastisch mooie blog met afbeeldingen van interieurs en mode, maar dan gerangschikt op type materiaal.[[MORE]]
Hoi Rosa en Sabine, vertel eens wat meer over jezelf: wie zijn jullie en wat doen jullie zoal?Rosa: in juni 2012 ben ik afgestudeerd aan de opleiding Media Informatie Communicatie aan de Hogeschool van Amsterdam. Nog steeds kom ik er dagelijks want ik werk vier dagen per week als tutor van studenten. Ik woon met mijn vriend in Amsterdam Oost en ga graag hardlopen of skateboarden langs de Amstel. In mijn vrije tijd ben ik bezig met onze blog The Material List , blog ik voor kleurinspiratie.nl van Sanoma en verkoop ik opgeknapte vazen via Vase2. Voor dit laatste ga ik bijna wekelijks op jacht naar mooie vaasjes bij verschillende kringloopwinkels. Tot slot lees ik veel woonbladen en staan Pinterest en Tumblr bovenaan in mijn zoekgeschiedenis!Sabine: In 2009 ben ik afgestudeerd aan het AMFI, waar ik de opleiding Fashion & Management heb gedaan. Inmiddels werk ik in de mode als Product Developer. Samen met mijn vriend en onze twee katten woon ik in een typisch oud Amsterdams huisje in de Pijp. Vroeger wilde ik eigenlijk binnenhuisarchitect worden en dus leef ik me nog steeds helemaal uit op ons interieur. Ik houd er van om mooie meubels voor weinig geld op de kop te tikken. VINTIT is één van mijn favoriete websites waar ik inmiddels al wat mooie aankopen heb gedaan. Vorig jaar heb ik 4 maanden door Azië gereisd en sindsdien gaat er nu ook per maand een bedrag opzij voor een mooie, bijzondere vakantie. Dit jaar staan Istanboel en Rio de Janeiro alweer op de planning. Waar komt het idee van The Material List vandaan en waar vinden jullie inspiratie?We wilden een blog starten met mode en interieur, alleen die zijn er genoeg..! Daarom zochten we naar een unieke invalshoek om deze onderwerpen neer te zetten. We kwamen op het idee om de producten meer naar de basis te herleiden; het materiaal! Het fijne van vanuit een materiaal werken, is dat het eigenlijk nooit uit de mode is. Daarnaast blijft het een onuitputtelijke bron aangezien er altijd wel weer nieuwe dingen worden gemaakt! Op onze blog besteden we op dit moment aandacht aan de materialen; denim, hout, leer, wol, goud, kant, papier en glas. Wij willen de bezoekers enthousiast maken, verrassen en inspireren. Onze inspiratie vinden we voornamelijk op Pinterest en andere blogs. Voor mode bijvoorbeeld streetwear blogs als the Sartorialist, Stockholm Streetstyle, Vanessa Jackman. Ook WitandDelight en TheyAllHateUs zijn favoriet. Voor interieur worden we blij van blogs zoals Mechant Design, HandCrafted in Virginia en SF girl by Bay. Naast internet houden we ook veel magazines in de gaten, maar ook Amsterdam dient als inspiratiebron.Waarom zijn jullie Tumblr gaan gebruiken voor jullie blog? Was er iets dat jullie specifiek over de streep trok?Van andere mensen hoorde we dat Tumblr erg gebruiksvriendelijk is. Je kan er makkelijk je eigen draai aan geven door een ontwerp te kopen en deze een beetje om te bouwen. Verder verzamelen wij natuurlijk veel beeld en het handige van Tumblr is dat je al je favoriete Tumblr blogs kan volgen en hiervan kan rebloggen. Ook heeft Tumblr een goede app waardoor je eigenlijk altijd en overal een post kan plaatsen.Jullie organiseren 16 juni aanstaande een TML pop-up sale in Amsterdam. Kunnen jullie hier wat meer over vertellen? Al snel nadat we de blog waren begonnen, hadden we het idee om een sale te organiseren. We kwamen zoveel leuke producten tegen en raakten zelf ook enthousiast om producten te gaan maken. Daarnaast kunnen we jonge, beginnende merkjes een mooi platform bieden om wat meer van zichzelf te laten zien.
De Pop-Up sale is één dag; 16 juni van 12.00 – 17.00 bij de Coffee Company op de van Woustraat 153. De sale zal een mix zijn van DIY, tweedehands items en aantal producten die wij uitlichten in onze rubriek TML Loves.
Sabine en Rosa, veel succes & bedankt!](http://24.media.tumblr.com/6fee3720156a72122e3a518c900e063d/tumblr_mm28oglEF81rrn2efo1_1280.jpg)
Rosa (links) en Sabine (rechts) zijn de creatievelingen achter The Material List; een fantastisch mooie blog met afbeeldingen van interieurs en mode, maar dan gerangschikt op type materiaal.
-
![Tumblr-gebruiker in de spotlight: Chagall
Deze week een interview met singer-songwriter Chagall, 3FM Serious Talent en onder meer bekend van haar laatste single Any Common Rock. Ze koos in eerste instantie voor een studie aan de UvA, maar komt dit najaar met haar eigen album.[[MORE]]
Je hebt in jeugd in verschillende bandjes gezeten, maar je zette je in eerste instantie eigenlijk af tegen een onregelmatig artiestenleven en besloot geschiedenis te gaan studeren. Wat heeft je van besluit doen veranderen?
Ik vond studeren heel erg leuk, maar toen ik meer muziek ging schrijven merkte ik al snel hoe fijn ik het vond iets van mijzelf erin kwijt te kunnen. Iets wat ik blijkbaar toch wel miste bij het historisch onderzoek. Daarbij kreeg ik een aantal kansen – optredens, platendeals etc. – die ik niet kon laten lopen.Je hebt onlangs in een interview (Glamour, april 2013) gezegd dat je on stage de beste versie van jezelf bent. Wat bedoel je daarmee? Heb je zo vlak voor een optreden last van gierende plankenkoorts, of valt dat wel mee?Ik wou dat ik dat had! Nee, ik ben altijd ontzettend relaxed voor een optreden. Waarschijnlijk omdat er voor mij niks leukers is in de wereld dan optreden en zingen. Het klinkt vast cliché maar alle rotzooi in de wereld verdwijnt als ik op het podium sta, dan ben ik op slag gelukkig. De beste versie van mijzelf voor mijzelf dus eigenlijk ;)Wat zijn hoogtepunten voor je geweest sinds dat je ‘officieel’ zangeres bent geworden?Dat ik meteen mocht spelen op Pitch, Solar en de 3FM Awards was echt heel tof. Maar stiekem was de leukste show op een klein festival in België, waar niemand mij kende maar er zoveel waardering en enthousiasme was voor onze muziek. Die hele dag was sowieso top: met de hele band in de bus was dit een mooi voorproefje op hopelijk ooit een echte tour. Het schrijven met Fink was ook zeker een hoogtepunt! Het waren hele intense en emotionele sessies, maar juist daarom zo spannend. En ik ben heel trots op de songs die we hebben geschreven.Wie zijn jouw voorbeelden op muzikaal vlak?
Dat verschilt echt per dag! Ik ben nu bijvoorbeeld helemaal into Poliça en Banks en luister ik weer veel naar Björk. James Blake, Lykke Li, Erykah Badu, Little Dragon, Florence + the Machine staan altijd wel in mijn favorieten lijstje. Ook waardeer ik bepaalde artiesten bijvoorbeeld voornamelijk vanwege hun songs (bvb. Feist, Rufus Wainwright) en andere juist vanwege hun producties/sound (bvb. Jamie Woon).Nu dat je steeds bekender wordt, zul je waarschijnlijk ook wat moeten gaan inleveren op het gebied van privacy. Vind je dat lastig of stoort je dat niet?Daar heb ik eerlijk gezegd nog niet zoveel van gemerkt. Dat zien we dan wel weer.Je bent behoorlijk actief op de sociale media: hoe belangrijk zijn deze voor jou als artiest? Denk je dat een online presence bijdraagt aan je carrière?Ik vind het zelf altijd heel leuk als artiesten actief instagrammen, facebooken of bloggen. Hoe open een superster als Rihanna haar leven met haar fans deelt, vind ik echt heel tof. En waarom zou je het niet doen? Als de media het willen weten, komen ze er toch wel achter. Dan kun je er beter gewoon open over zijn. Vanwege die directheid van social media bepaal je nu als artiest zelf hoe je geprofileerd wil worden en dat is een groot voordeel. Maar goed, zo ben ik eigenlijk helemaal niet mee bezig, ik ben gewoon een computer nerd die het leuk vindt om plaatjes en muziek te delen.En tot slot, zijn er blogs die je ons kunt aanraden?Muziek: postdubstep.tumblr.com, 1-800-dinosaur.tumblr.comFashion: pretaportre.tumblr.com, stormtrooperfashion.com, save-room.tumblr.com, onopka.tumblr.comVan alles, voornamelijk style: daily-movement.com, fuckyouverymuch.tumblr.com, smooth.tumblr.comRihanna (daar volg ik er een paar van ;) ) rihannafashionobsessed.com](http://25.media.tumblr.com/027d53d76222507fcfd7de01a5ff0cc6/tumblr_mkc9ne3v7B1rrn2efo2_r1_1280.jpg)
Tumblr-gebruiker in de spotlight: Chagall
Deze week een interview met singer-songwriter Chagall, 3FM Serious Talent en onder meer bekend van haar laatste single Any Common Rock. Ze koos in eerste instantie voor een studie aan de UvA, maar komt dit najaar met haar eigen album.
-
![Tumblr-gebruiker in de spotlight: Henk Rijks
Henk Rijks is ‘schrijver van Fictie met grote F.’ Hij debuteerde in 2010 met de roman De Kostwinner, en zijn tweede roman, Incognito, is in 2012 verschenen. Hij schuift deze week even bij Tumblr aan.[[MORE]]Hoi Henk, je hebt niet een direct voor de hand liggend CV als auteur. Je bent autopoetser, bankmanager, roadie en houtbewerker geweest, en je bent meer recent - tussen de boeken door - werkzaam als journalist en freelance strateeg voor reclame- en communicatiebureaus. Hoe ben je uiteindelijk bij het schrijven van boeken terechtgekomen?
Dat CV moet je niet al te letterlijk nemen. Dat is ooit zo op internet terechtgekomen, en is een beetje een eigen leven gaan leiden. Dat van die freelance strateeg klopt wel, en heeft op zich raakvlakken met het schrijven. Immers, ook in de communicatie of reclame gaat het erom een verhaal te vertellen dat misschien ongeloofwaardig overkomt (“Omo wast witter!”), maar waar je de consument toch van probeert te overtuigen. Maar dan ook een aansprekende, serieuze manier. Schrijven deed ik eigenlijk altijd al, maar pas sinds een jaar of vier serieus. Veel mensen dromen ervan een boek uit te brengen, en ik ook, en gelukkig is dat uitgekomen. Na het schrijven van je eerste roman kreeg je feedback van lezers en recensenten die je liever voor verschijning had gehoord. Bij je tweede roman konden lezers via Readmill hun feedback, correcties en vragen over het verhaal toevoegen aan de drukproef van je boek. Hoe is dat bevallen en zou je het zo nog een keer aanpakken?
Het viel me op dat er over boeken soms nogal heilig wordt gedaan, in die zin dat sommige schrijvers geen letter of komma veranderd willen hebben, of van mening zijn dat het een absoluut meesterwerk is dat nooit te verbeteren valt. Dat kan natuurlijk zo zijn, maar zo zit ik in ieder geval niet in elkaar. Lezers hebben namelijk toch altijd een oordeel, dus waarom zou je ze dan niet bij het creatieve proces betrekken? Natuurlijk wel met mate. Het is namelijk niet zo dat je met z’n allen een boek moet gaan maken, maar voor mijn soort boeken werkt het goed als je meelezers verderop in het proces hebt. Dat heeft ook wel een paar goede suggesties en ideeën opgeleverd. Het was alleen erg veel werk om alle opmerkingen te lezen en beoordelen en daarna te verwerken. Dat is iets wat ik had onderschat. Verder lag de focus van de meeste meelezers op het signaleren van kleine foutjes, terwijl ik had verwacht dat er ook gekeken zou worden naar de geloofwaardigheid van het plot en personages. Maar dat viel dus tegen, óf ik had mijn werk gewoon goed gedaan, dat kan ook nog. Maar foutloos zal het in ieder geval nooit worden. Of ik het nog een keer zo zou doen? Dan moet ik tegen die tijd eens kijken of er betere tools beschikbaar zijn, want Readmill bleek in de praktijk minder geschikt dan ik aanvankelijk dacht. Waar haal je de inspiratie en ideeën voor je boeken eigenlijk vandaan? Zijn het de dagelijkse dingen die je inspireren of krijgt een verhaal uit het niets langzaam vorm in je hoofd?Het kan van alles zijn, een krantenartikel, een blog, een foto, een documentaire of een ritje in de bus. Ik probeer in ieder geval altijd iets origineels te pakken te krijgen, en er dan een echt fictief verhaal van te maken. Veel romans, althans Nederlandse, zijn autobiografisch of bevatten veel van dat soort elementen. Daar kies ik met nadruk niet voor. Ten eerste omdat het zelden iets echt interessants oplevert en de meeste verhalen over De Tweede Wereldoorlog/Het Verzet/Een Moeilijke Moeder/Incestverleden (doorhalen wat niet van toepassing is) ik zo langzamerhand wel ken. Ten tweede omdat ik het leuker vind om echt vanuit het niets iets te maken. Bestaande verhalen of gebeurtenissen zitten me te veel in de weg, en bovendien ben je dan na twee boeken wel uitgeschreven. Dus ik begin met een gegeven en probeer dat net zolang te kneden totdat ik het verhaal in één,- hooguit twee zinnen kan samenvatten. En dan ga ik zitten tikken, en dan blijkt gaandeweg dat het verhaal zich toch heel anders ontwikkelt dan ik aanvankelijk van plan was. Maar dat geeft niet, dat is juist het leuke. Hoe belangrijk is het voor jou als auteur en journalist om actief te zijn op de sociale media? Heeft het naast voordelen ook nadelen?
Het voordeel is dat je direct contact met je lezers kunt hebben, en dat je erachter komt dat er echt fans van je werk bestaan. Je ziet ook dat het belang van de traditionele media, zoals kranten en tijdschriften, steeds minder van invloed zijn op de verkoop van je boeken, en dat mond-op-mond reclame via social media een sterke bijdrage aan succes kan leveren. Ik heb op die manier veel mensen leren kennen, dus dat is erg prettig en bruikbaar. Ook zijn de reviews die je krijgt via sites als Goodreads steeds belangrijker aan het worden, belangrijker nog dan recensies in de Volkskrant of NRC Handelsblad, al ware het maar omdat ze direct van lezers afkomstig zijn. Het nadeel van social media als auteur is dat je er echt veel tijd in moet investeren en ook doorlopend van je moet laten horen. En dan niet alleen met juichverhalen en optredens over jezelf, want dat wordt erg vervelend. En dat is tijd die je ook had kunnen besteden aan het schrijven van je nieuwe boek. Ik was een tijd lang behoorlijk fanatiek op twitter, maar dat heb ik bewust wat laten schieten. Ik kreeg een beetje de zenuwen van het gevoel dat je iets mist als je niet de hele dag online bent. Facebook vind ik wat dat betreft fijner, omdat de signal-to-noise ratio daar lager ligt. En tot slot, hoe ben je op Tumblr terechtgekomen en zijn er blogs die je ons aan kunt raden?
Ik had een blog op Posterous waar ik aanvankelijk vrij fanatiek op publiceerde. Maar dat beviel me steeds minder, dus ben ik deze zomer overgestapt op Tumblr. Ik publiceer niet zo veel, meer signalementen of dingen die me opvallen, en heel af en toe een verhaaltje, als ik de geest heb. Het fijne vind ik dat je soms ook gewoon een simpele foto of een quote van een artikel kwijt kunt. Dat kost niet veel tijd, maar is toch leuk om met anderen te delen. Tumblr blogs die ik leuk vind zijn onder andere Awkward Stock Photos, de foto van de dag door fotograaf Elmer van der Marel, een blog met arty plaatjes en af en toe een grappige post is Hakmeetstak, natuurlijk die van Wallpaper, rare zwartwit foto’s bij Black & WTF en tot slot Unhappy Hipsters.](http://25.media.tumblr.com/3970cb1c0c63f88a4614be2a36789ae7/tumblr_mkc97zRtEj1rrn2efo1_1280.jpg)
Tumblr-gebruiker in de spotlight: Henk Rijks
Henk Rijks is ‘schrijver van Fictie met grote F.’ Hij debuteerde in 2010 met de roman De Kostwinner, en zijn tweede roman, Incognito, is in 2012 verschenen. Hij schuift deze week even bij Tumblr aan.
-
Tumblr-gebruiker in de spotlight: Lois van Baarle
Vertel eens wat meer over jezelf - wie ben je en wat doe je zoal?
Ik ben Lois, en ik beschrijf mezelf als illustrator/animator. Ik ben in verschillende landen opgegroeid (Amerika, Indonesië, Frankrijk en België), maar ben toch weer teruggekeerd naar mijn “home country” om Animatie aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht (HKU) te studeren en een carrière te beginnen als freelancer.
Hoe is het je op professioneel vlak vergaan na je afstuderen? Vond je het lastig om als freelancer werk te vinden in jouw veld of viel dat eigenlijk wel mee?Eigenlijk vond ik het wel meevallen. Dankzij het internet kun je snel in contact komen met klanten uit alle hoeken van de wereld. Als je werk op internet goed bekeken wordt, krijg je al snel verzoeken (waarvan niet alle interessant zijn, maar tot nu toe ook wel veel leuke!). Ook merkte ik dat het heel handig was om zowel met illustratie als met animatie bezig te zijn, waardoor ik veel verschillende soorten opdrachten kan doen. Tot nu toe gaat het in ieder geval best wel goed!
In hoeverre spelen de sociale media en een online aanwezigheid in het algemeen een rol in jouw werk?Een online aanwezigheid hebben is voor mij heel erg belangrijk. Ik heb over de jaren heen een fanbase opgebouwd die ontzettend handig bleek te zijn toen ik klaar was met school. Mijn werk wordt daardoor veel verspreid, gedeeld en bekeken op internet, wat er weer voor zorgt dat potentiële klanten mijn werk zien en sneller contact met me opnemen. Het is dus een bron van inkomen voor mij en ik ben er dus veel mee bezig. Ik heb geleerd dat als je een actieve fanbase op wil bouwen, je verder moet kijken dan alleen een website met je portfolio. Mensen willen op de hoogte gehouden worden en ook een beetje achter de schermen kunnen kijken. Daarvoor is mijn blog heel erg belangrijk: daar kan je zien waar ik mee bezig ben, en post ik ook regelmatig schetsen en WIPs (work-in-progress). Dit vond ik sowieso altijd leuk om te doen, maar nu is het ook een belangrijk onderdeel van mijn carrière geworden.
Dit is een vraag die je ongetwijfeld vaak zult krijgen, maar ik stel ‘em toch: Hoe ga je als professional om met die gevreesde art block? Ik kan me voorstellen dat je niet 365 dagen per jaar even geïnspireerd bent?Zeker niet! Voor mij helpt het dat tekenen een essentieel onderdeel is van mijn werk. Het is niet alleen maar een hobby of iets wat ik even voor de lol doe. Dus of ik het nou leuk vind of niet, ik moet wel aan de slag. Vaak is art block een soort drempel waar je overheen moet en als je even doorbijt, komt de inspiratie weer terug. Vaak denk je ook dat je werk waardeloos is en vraag je je af waarom je het doet. Maar als je een maand later terugkijkt naar wat je gemaakt hebt, zie je dat het best wel meeviel. Voor mij werkt het dus om gewoon te blijven tekenen, zelfs al zijn het ‘stick figures’ of iets simpels.
Je hebt in 2009 met het Trichrome-project de HKU-Award gewonnen (deze wordt uitgereikt aan de meest vernieuwende en ondernemende afstudeerder van de HKU, red). Zou je ons wat meer over dat concept kunnen vertellen?Het Trichrome Project is een concept voor 3 korte animatiefilms. Trichrome is een fictief bedrijf dat ik heb bedacht, en dat geen producten verkoopt, maar 3 verschillende emoties. Elke animatiefilm gaat over een karakter die één van de emoties ervaart en in een kleurrijke wereld terechtkomt - een soort droom. Tot nu toe bestaat alleen de eerste, Trichrome Blue, die ik als afstudeerproject destijds heb afgerond. Op dit moment ben ik bezig met het afronden van de storyboards en wil ik zo snel mogelijk Trichrome Red en Trichrome Yellow animeren. Keep an eye out! :)
Zijn er hier op Tumblr nog blogs die je ons kunt aanraden?rennerei.tumblr.com - de super inspirerende artblog van Maren Marmulla. Goeie schetsen en WIPs.
loldutchpeople.nl - blijft grappig.
marleenhoorn.tumblr.com - blog van een vriendin van mij, Marleen Wellen (a.k.a Menah), die prachtig werk maakt.
Bedankt Lois!
-
Tumblr-gebruikers in de spotlight: Nienke en Lilian van Really Pretty Things
Elke dag weer een nieuwe tip - of het nu het leukste vestje van dit moment is, of de lekkerste wijn van de Appie. Nienke en Lilian delen dagelijks de allerleukste en -mooiste hebbedingetjes op hun blog.
Hoi! Vertel eens, wie zijn jullie en wat doen jullie zoal?
Lilian: Ik ben psycholoog en heb gestudeerd in Groningen. Daarvan ken ik Nienke, we waren huisgenootjes. Nienke studeerde communicatiewetenschappen. Nienke en ik waren eigenlijk heel verschillend: ik dronk ‘uit principe’ (nog) geen alcohol en volgde netjes mijn colleges. Nienke was uitbundiger. Dat zie je eigenlijk nog steeds een beetje terug in onze blogs. We hadden echter ook heel veel gemeenschappelijke interesses: mode, uitgaan, boeken, muziek. We ontwikkelden een hele hechte vriendschap waarin we nu, zo’n 15 jaar later, nog steeds dagelijks contact hebben. In ons studentenhuis hielden we al een soort papieren blog bij op een blocnote op het toilet. Eigenlijk is Really Pretty Things de geëvolueerde versie daarvan.
Nienke: Inmiddels woon ik midden in Amsterdam en ben ik werkzaam in de culturele sector. Lilian werkt als communicatie-expert en woont in een mooie plaats nabij Utrecht. Ook daarin zijn we tegenpolen. Daar staat tegenover dat we wel beiden moeder zijn en in het moederschap veel van elkaar herkennen.
Jullie blog bevat zoals eerder gezegd elke dag een nieuwe tip. De lekkerste worstjes en wijn van het land, tot de meeste kekke laarzen en blazers. Waar halen jullie elke dag weer toch al deze leuke tips vandaan?
Lilian: Dat gaat eigenlijk moeiteloos. Er is toch elke dag wel iets waar je blij en enthousiast van wordt? Dat kan gaan om een recept dat je die avond hebt geprobeerd of een nieuwe panty die je hebt gekocht.
Nienke: Daarnaast shoppen we graag en hebben we allebei een ongekend goede neus voor superdeals. Dat betekent dat we met grote regelmaat tegen enorme kortingen aanlopen op onze favoriete merken of op handige wijze veel te dure jurkjes voor weinig weten te vinden. Om deze vondsten te delen gebruiken we niet alleen Tumblr maar ook onze Facebookpagina.
Hoe is het idee achter jullie blog ontstaan en waarom hebben jullie voor Tumblr gekozen?
Nienke: Al jarenlang delen Lilian en ik veel met elkaar over ons persoonlijk leven, maar ook over wat we hebben gekocht, gezien, gehoord en gelezen. We wisselen tips uit en zijn er dol op dat op allerlei manieren te onderbouwen, om de ander te overtuigen waaróm je dit ook eens moet doen/maken/kopen/zien of lezen. Tumblr is een mooi kanaal om dit met een groter publiek te delen. En zie hier onze blog, Really Pretty Things. We hopen dat we hiermee mensen inspireren en blij maken en op ideeën brengen. Tumblr hebben we vooral gekozen omdat het, samen met Pinterest, booming is. Elke tip op Tumblr linken we dan ook naar ons Pinterest-account dat we heel actief bijhouden.
Lilian: We zijn aanvankelijk begonnen met een dagboekconcept waarbij we elkaar elke dag mailden, maar we kregen het idee dat de teksten te lang waren voor een medium als Tumblr. We moesten een beetje aftasten. Nu geven we beknopte tips met een afbeelding, dit werkt beter. Binnenkort lanceren we onze website www.reallyprettythings.nl, hierop krijgt Tumblr ook weer een mooi plekje! En daarop zullen we op een andere manier ons dagboek weer in ere herstellen.
Nienke: We denken ons te onderscheiden van de talloze andere blogs doordat we ons richten op een wat volwassener doelgroep. 25-plussers zijn vaak breed geïnteresseerd, weten beter wat ze willen en hebben meer te besteden. Dit betekent niet dat we ons alleen richten op producten uit het luxe segment, we houden juist van de mix Primark en Marc Jacobs. En zonder dat we het alleen maar over kinderen willen hebben, is dat ook onderdeel van ons concept: Kinderkleding, uitjes, speelgoed.
Nienke en Lilian, bedankt!
-
Tumblr-gebruiker in de spotlight: Hyshil Sander
Hoi Hyshil, vertel eens wat meer over jezelf: wie ben je en wat doe je al zoal?
Ik ben Hyshil, ik teken met kleurpotloden allerlei dingen en dieren en als vormgever werk ik voor mooie tijdschriften. Ik ben ook moeder van een vijfjarig wondermens en woon met haar en mijn Duitse man in Amsterdam. Wij hebben tot mijn tweemaandelijks terugkerend verdriet geen huisdieren.
Waar haal je de inspiratie voor je illustraties vandaan? Zijn er personen of stijlen die van invloed zijn of zijn geweest op je werk?
Mijn jeugd op het Groningse platteland is wel de wortel van alle inspiratie die daarna volgde. De landschappen en het dromerige van op een paard zitten met blote voeten ’s ochtends vroeg zijn dingen die je niet vergeet.
Verder kijk ik graag naar kunstenaars die hun idee goed weten te verbeelden en over te brengen, zelfs als ik de beelden zelf niet per se mooi vind. Werk van Elizabeth Peyton (vooral haar Napoleon project), Kiki Smith en Viviane Sassen (Flamboya) vind ik erg inspirerend.
Daarnaast zijn er allerlei alledaagse en niet zo alledaagse dingen die ik tegenkom waar ik best een beetje geobsedeerd door kan raken en die dan terug komen in mijn werk, zoals ballet (voorstellingen, zelf doen leek niet het beste idee), mooie kleding of iemand met een bijzonder hoofd die ook bijzondere dingen zegt.
Je bent alweer een behoorlijk tijdje actief hier op Tumblr. Waarom ben je Tumblr gaan gebruiken? Wat betekent je blog voor jou op professioneel of persoonlijk vlak?
Op 1 januari 2011 had ik een kater, doch bedacht ik me dat ik de beelden die in mijn hoofd zaten wilde gaan tekenen en dat ik toch ook wel wilde dat iemand het zag en leuk ging vinden. Ik maakte een filmpje en besloot deze op Tumblr te zetten. Op een of andere manier zagen mensen het en door het bloggen van werk kwam het bij mensen onder de aandacht. Dit heeft daadwerkelijk bijgedragen aan werk dat me toen langzaamaan werd aangeboden.Je illustraties krijgen steeds meer aandacht in eigen land. Gaat met die aandacht ook een bepaalde druk gepaard? Bijvoorbeeld qua productie of verwachtingen?
Door grotere vraag is mijn Etsy shop ontstaan waar ik bestaand werk kan verkopen als prints en kaarten.
Ik ben ontzettend blij dat er mensen zijn die mijn werk mooi vinden en/of begrijpen wat ik er mee bedoel. Ik handel altijd vanuit mijn gevoel en hoop gaandeweg maar dat daarin geloven het juiste brengt. Zowel qua werk als reacties.
En tot slot, zijn er blogs hier of elders die je ons kunt aanraden?
madamesommersprosse.tumblr.com - Mooiheid op Tumblr.
indoorsoutdoors.tumblr.com - Van blogger Pennyweight.
blog.fieldguided.com - Modegevoelens.
visualsupply.co/journal - Ook leuk als je een jongen bent.
Hyshil, bedankt! :) -
Tumblr-gebruiker in de kijker: Erwin Rooyakkers.Hoi Erwin, vertel ons eens wat meer over jezelf - wie ben je en wat doe je zoal?
Vrienden zeggen me regelmatig dat ik vormgever moet worden. In mijn vrije tijd ontwerp ik wat grafische dingetjes. Logo’s, websites, cd-hoesjes, fotoboeken, en tot half mei hangt een grafisch portret dat ik gemaakt heb van Beatrix in Het Loo. Begin vorig jaar heb ik eindelijk Adobe Illustrator aangeschaft en daar begon ik wat mee te experimenteren. Onder andere met een foto van onze koningin. Toen een vriendin een aankondiging zag van het NOS-programma Beeld van Beatrix, spoorde ze me aan om dat portret in te sturen. En wie had dat gedacht, uit meer dan tweeduizend inzendingen is de mijne, samen met nog 64 andere, geselecteerd voor de expositie. Best stoer, toch? Ik hang nu in een museum! Terwijl ik in het dagelijks leven gewoon freelance tekstschrijver ben.
Je bent al geruime tijd bezig met het Pinked Places, a happy pictures
project. Waar draait het in dit project om? Zijn dit allemaal foto’s die je zelf neemt?Voor de happy pictures voor Pinked Places hanteer ik drie regels. Een
happy picture:
1. laat ergens iets roze zien;
2. is in een openbare ruimte (binnen of buiten) genomen;
3. is niet geposeerd of gestyled en niet geretoucheerd.
En ja, ik neem alle foto’s zelf. Hoe ik op het idee kwam? In maart 2008 ging ik Berlijn ontdekken. Ik wilde niet weer met achthonderd foto’s thuis komen, dus moest ik mezelf een beperking opleggen. Maar welke?Vlak voor vertrek viel mijn oog op een vuilnisbak op straat, die illegaal gepimpt was met roze verf. Een vrolijk beeld, dat me aan het lachen bracht. Een paar tellen later volgde een eurekamomentje: ik ging alleen maar foto’s maken waar iets roze op te zien is. Een vrolijke kleur, die gegarandeerd tot blije foto’s leidt. Na dat tripje ben ik verdergegaan met dit concept. Op mijn site staan ruim 20 digitale fotoboekjes uit verschillende steden.
Waarom ben je Tumblr gaan gebruiken voor je blog? Was er specifiek iets dat je over de streep trok?In Amsterdam bleef ik roze foto’s maken, en die wilde ik graag delen met de buitenwereld. Per toeval kwam ik op Tumblr terecht en dat leek me daarvoor de perfecte site. Ideaal vind ik dat je foto’s in de wachtrij kunt zetten. Dan kun je in één keer voor een aantal dagen wat klaarzetten.
En tot slot, zijn er blogs hier op Tumblr die je ons kunt aanraden?farewell-kingdom.tumblr.com
Skeletten gesneden uit een stoel en een deegroller. Dat was bijvoorbeeld de post van 30 januari 2013. Deze blogger weet echt héle mooie dingen te vinden. Het soort creativiteit waar ik erg blij van word.
matthieu-charneau.tumblr.com
Eye candy uit Parijs. Waarom wil iemand zichzelf zo in the picture zetten? Is zo iemand egocentrisch? Zoekt zo iemand erkenning? Dat blijft me fascineren. Maar natuurlijk: fijn dat er mooie mensen zijn die zichzelf graag laten zien.
prettyclever.tumblr.com
Een blog over grafisch ontwerp en typografie. Erg inspirerend als je zelf eens een omslag of een boekje wilt ontwerpen. -
Tumblr-gebruikers in de kijker: Nederlandse rockband Only Seven Left
Deze week een interview met ‘s Neerlands rocksensatie Only Seven Left! Bram (de Wijs) is zo vriendelijk geweest om een aantal vragen te beantwoorden.
Hoi Bram! Iedereen zal jullie zo ondertussen kennen, maar voor de weinigen die jullie nog niet kennen: kunnen jullie in het kort vertellen wie jullie zijn en wat jullie zoal doen?
We zijn een rockband uit Hilversum en we spelen nu iets meer dan een jaar in deze bezetting. We hebben net een nieuw album uit en een lange tour door het hele land gedaan. Je zou ons kunnen kennen van De Wereld Draait Door of van 3FM of Radio 538. Of internet natuurlijk! Onze videodagboeken op YouTube zijn populair.
Only Seven Left zit op dit moment echt in de lift! Jullie gaan in februari op uitnodiging van het Erasmushuis in Jakarta zelfs op tour door Indonesië. Staan er nog meer uitstapjes naar het buitenland op stapel dit jaar?Misschien Limburg… ;) Nee, Indonesië is het enige dat op dit moment zeker is (heel gaaf!) maar we hopen nog eens terug te gaan naar Engeland en België. En het is natuurlijk belangrijk om onze Nederlandse fans ook tevreden te houden!
Jullie waren in eerste instantie nog niet helemaal fulltime met de band bezig, maar studeerden of werkten er ook nog naast. Is dit inmiddels veranderd? Zijn jullie nu allemaal fulltime bij de band betrokken?Nee, dat is helaas nogal lastig als Nederlandse band. We doen er allemaal nog wel freelance werk naast en Bjørgen studeert. Maar de band staat absoluut op één en alles moet wijken voor optredens.
Aan succes en steeds meer naamsbekendheid zullen ongetwijfeld ook een paar nadelen verbonden zijn, bijvoorbeeld minder privacy en minder tijd voor jezelf en vrienden of familie. Hoe gaan jullie daar mee om? Kun je bijvoorbeeld nog even rustig bij Appie een halfje wit gaan halen zonder dat drommen fans je achtervolgen?We hebben gelukkig hele lieve fans die heel goed snappen dat ze ons na een optreden uitgebreid kunnen spreken, maar dat we bij de bakker toch vooral een brood komen halen. Herkend worden op straat is trouwens alleen maar leuk en al onze vrienden, familie en verkeringen kunnen er ook wel om lachen. Ik ontmoette laatst in Groningen iemand die Only Seven Left niet kende en hij stond wel raar te kijken toen twee fans ineens ook met hém op de foto wilden.
Bijna alle bands en muzikanten gebruiken sociale media. Jullie communiceren als band bijvoorbeeld heel intensief met jullie fans via Twitter, Facebook, YouTube en Tumblr. Kan een band anno nu niet meer zonder sociale media? Zou Only Seven Left minder succesvol zijn zonder jullie online presence?Wij zouden zeker niet zonder kunnen, het is -naast de uitgebreide signeersessies na een optreden- de belangrijkste manier om contact te houden met onze fans. We proberen nog altijd ieder bericht te beantwoorden. Ik denk wel dat beginnende bands zich eerst op de muziek moeten concentreren en voordat ze op internet aan de slag gaan. Het heeft ons veel gebracht maar we doen het vooral omdat het heel leuk is om zoveel reacties te krijgen op wat je doet. Op Tumblr proberen we ook af en toe dingen te posten die je niet op onze Facebook of Twitter ziet, dus ga ons zeker volgen!
En tot slot, waar hopen jullie als band over 5 jaar te zijn?Zo ver durf ik niet vooruit te kijken, maar ik hoop natuurlijk dat we dan nog steeds lekker veel optreden, nog steeds beste vrienden zijn en ontzettend veel mooie avonturen beleven. Grote festivals, een buitenlandse tour, leuke voorprogramma’s, meer fans… Maar vooral gewoon plezier hebben!
Hou de blog van Only Seven Left goed in de gaten voor de laatste info over optredens en natuurlijk de allernieuwste videodagboeken. Bram, Bjørgen, Jochem, Roderick en Hinne - bedankt!
-
Tumblr-gebruiker in de kijker: Twittercolumnist Diana van Ewijk
Vandaag maken we kennis met Diana: ondernemer, moeder van twee dochters, uitgever van digitale kinderproducten, doe-het-zelfmarketingcoach én twittercolumnist. Diana legt elke dag een gedachte, gevoel of gebeurtenis van die dag vast in 126 tekens, afgesloten met #twittercolumn.
Hoe ben je begonnen met de Twittercolumns, en waar haal je als mede-eigenaar van 3 internetbedrijven en moeder van 2 meiden in vredesnaam de tijd en inspiratie vandaan? :)
Natuurlijk ben ik druk! Net als alle andere ouders die werk en gezin combineren. Maar juist daarom schrijf ik iedere dag een twittercolumn; het is echt mijn zenmomentje.
Ik ga zitten in een fijne stoel, met een grote kop thee erbij, en overdenk mijn dag. Ik ga even alle bijzondere, mooie of gekke voorvallen af, en kijk waar een twittercolumn inzit. Dat duurt ongeveer een half uur en daarna ben ik helemaal blij. Omdat ik mijn column van die dag weer heb geschreven, maar vooral omdat ik weer even stil heb gestaan bij alle mooie momenten in mijn leven - momenten die normaal gesproken in alle chaos al snel verloren raken.
Je 365-dagenproject zit er eigenlijk op, en ik las op je blog dat je een beetje twijfelde of je ermee door zou gaan. Hou ons niet langer in spanning - wat heb je besloten en natuurlijk: waarom?Ik ga ermee door! Het wordt nu dus een officieel 730 dagen project :-)
De belangrijkste reden om ermee door te gaan, is omdat ik er zo blij van word. Daarnaast is het schrijven van een dagelijkse twittercolumn een geweldige oefening in beknopt en beeldend schrijven; en dat kan ik mijn werk weer goed gebruiken.
De derde reden om ermee door te gaan, is omdat ik dankzij mijn dagelijkse twittercolumn zoveel leuke mensen ontmoet. Andere vrouwen die twittercolumns schrijven, bijvoorbeeld. Of mensen die me mailen dat ze elke dag weer uitkijken naar een nieuwe column. Dat werkt zo inspirerend!
Je bent inmiddels alweer een tijdje actief hier op Tumblr. Is er iets dat je specifiek aanspreekt in Tumblr en zijn er fantastisch leuke blogs op Tumblr die je ons kunt aanraden?Wat ik geweldig vind aan Tumblr is het gemak waarmee je een blog aanmaakt en de snelheid waarmee je upload. Ik doe letterlijk 1 minuut over het plaatsen van een nieuwe blogpost; het is net zo makkelijk als iets op Twitter zetten!
Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik Tumbr vooral gebruik als openbaar archief; ik maak weinig gebruik van het sociale aspect ervan. Dat gezegd hebbende: ik vind de Tumblr van Mary Kate Mc Devitt prachtig - ik ben een groot fan van haar werk!
Je vindt meer informatie over Diana en alle leuke dingen die ze doet op haar site. Diana, bedankt! :)
